శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 1

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 1

 

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) గాణగాపురంలో యతీశ్వరుడైన 'శ్రీ నృసింహ సరస్వతి' దర్శనం చేసుకోవాలనే తీవ్ర ఆకాంక్షతో బయలుదేరిన, 'నామధారకుడు' అనే బ్రాహ్మణుడు తీవ్రమైన ఆర్తితో ప్రార్థించి మూర్ఛపోయినపుడు, కల (స్వప్నం)లో శ్రీ నృసింహ సరస్వతి ప్రత్యక్షమై ఓదార్పునిస్తూ అభయాన్ని ఇవ్వడాన్ని వివరిస్తాయి.

===

1. నమః శ్రీదత్తగురవే హృద్వాసోధౌతికారవే ।
స్వాత్మజ్యోతిఃప్రకాశాయ సుఖాయానర్థశాంతయే ॥

భావం: హృదయమనే వస్త్రమును పరిశుభ్రం చేసే సూర్యుని వంటివాడు, స్వీయ ఆత్మజ్యోతిని ప్రకాశింపజేసేవాడు, పరమానంద స్వరూపుడు మరియు సమస్త అరిష్టాలను (కష్టాలను) శాంతింపజేసేవాడు అయిన శ్రీ దత్తగురువుకు నమస్కారము.

2. భూతం భవ్యం భవచ్చాస్మాజ్జాయతే యేన జీవతి ।
లీయతే యత్ర తద్‌బ్రహ్మ శ్రీదత్తాఖ్యం త్ర్యధీశ్వరమ్ ॥

భావం: భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలములలోని ఈ సమస్త సృష్టి దేనివల్లనైతే పుడుతుందో, దేనివల్ల జీవిస్తుందో మరియు దేనిలో లీనమవుతుందో... ఆ బ్రహ్మ స్వరూపుడు, త్రిమూర్త్యాత్మకుడు (బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వర రూపుడు) అయిన శ్రీదత్తునికి నమస్కారము.

3. భక్తిగమ్యస్య తస్యేదం చరితం చిత్తశుద్ధయే ।
సంక్షేపేణ స్ఫుటం వక్తి వాసుదేవానందసరస్వతీ ॥

భావం: భక్తి చేత మాత్రమే లభ్యమయ్యే ఆ శ్రీదత్తుని యొక్క ఈ పవిత్ర చరిత్రను, మానవుల చిత్తశుద్ధి కొరకు వాసుదేవానంద సరస్వతి స్వామి వారు సంక్షిప్తంగా, స్పష్టంగా ఇక్కడ వివరిస్తున్నారు.

ఓవ్యాలు / పద్యాలు (4-19):

4. గ్రంథీం వాసుదేవ నిమిత్త । కర్తా కరవితా దత్త ।
తత్పదీం ఠేవోని చిత్త । చరిత ఐకోత సంత హే ॥

భావం: ఈ గ్రంథ రచనకు వాసుదేవుడు (రచయిత) కేవలం ఒక నిమిత్తం మాత్రమే. దీనిని చేసేవాడు, చేయించేవాడు అంతా ఆ దత్తాత్రేయుడే. కాబట్టి, సాధు సంతులు, భక్తులు తమ చిత్తాన్ని ఆయన పాదాలపై ఉంచి ఈ చరిత్రను ఆలకించెదరు గాక!

5. హేం మానుని జే వాచితీ । కింవా భక్తినేం ఐకతీ ।
తేచి భవాబ్ధి తరతీ । ఉద్ధరతి నిజకుళా ॥

భావం: దీనిని సత్యమని నమ్మి ఎవరైతే చదువుతారో లేదా భక్తితో వింటారో, వారు ఈ భవసాగరాన్ని (సంసార సముద్రాన్ని) దాటడమే కాకుండా, తమ వంశాన్ని సైతం ఉద్ధరిస్తారు.

6. మనావాచా అగోచర । తో స్వచ్ఛందేం హో గోచర ।
కలియుగీం యతీశ్వర । నరసింహసరస్వతీ ॥

భావం: మనస్సుకు, వాక్కుకు అందని ఆ పరబ్రహ్మమే, కలియుగంలో తన స్వచ్ఛంద ఇచ్ఛతో యతీశ్వరుడైన 'శ్రీ నృసింహ సరస్వతి' రూపంలో భక్తులకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

7. త్యాచేం చరిత్ర ఐకూన । నామధారక బ్రాహ్మణ ।
గాణగాపురీం దర్శన । ఘ్యావేం మహణూన పాతలా ॥

భావం: ఆయన పవిత్ర చరిత్రను విని, 'నామధారకుడు' అనే బ్రాహ్మణుడు గాణగాపురంలో స్వామివారి దర్శనం చేసుకోవాలనే తీవ్ర ఆకాంక్షతో బయలుదేరాడు.

8. ప్రాణీ ఊష్మానేం తాపూన । ఇచ్ఛితీ ఛాయా జీవన ।
తైసా త్రితాపేం తాపూన । యే లక్షూన నిజజీవనా ॥

భావం: ఎండ వేడిమికి తాళలేక అలసిపోయిన ప్రాణి ఏ విధంగానైతే నీడను, నీటిని ఆశిస్తుందో, అలాగే సంసార త్రితాపాల (ఆధ్యాత్మిక, ఆదిభౌతిక, ఆదిదైవిక కష్టాల) చేత అలసిపోయిన నామధారకుడు తన జీవిత పరమార్థాన్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చాడు.

9. జో ఊర్ధ్వ ఖాలీం భరల । ఆంత బాహేర సాంచలా ।
నామధారక మహణే త్యాలా । దత్తా మలా భేట దేఈ ॥

భావం: పై నింగిలో, కింద నేలలో, లోపల మరియు వెలుపల అంతటా నిండి ఉన్న ఆ దేవునితో నామధారకుడు ఇలా అంటున్నాడు: "దత్తా! నాకు దర్శనమివ్వు."

10. తూంచి మూర్తిమంత బ్రహ్మ । త్రిమూర్తి తూం గురు పరమ ।
కలియుగీం మంగళధామ । భక్తకామపూరక ॥

భావం: నువ్వే సాక్షాత్తు మూర్తీభవించిన బ్రహ్మవి. బ్రహ్మ-విష్ణు-మహేశ్వర రూపానివి, పరమ గురుడవు. కలియుగంలో మంగళప్రదమైన స్థానానివి మరియు భక్తుల కోర్కెలను తీర్చే కల్పవృక్షానివి.

11. విశాల తవ సత్కీర్తీ । పరిసోని కేలీ వినంతీ ।
తవ కర్ణావరీ న యే తీ । వాటే ఖంతీ సర్వజ్ఞా హే ॥

భావం: నీ అపారమైన కీర్తిని విని నేను నీకు విన్నవించుకున్నాను. కానీ ఓ సర్వజ్ఞా! నా ప్రార్థన నీ చెవిన పడలేదా అని నా మనసు ఎంతో నొచ్చుకుంటోంది.

12. జరీ మజ తూం నేణసీ । తరీ సర్వజ్ఞ కీం హోసీ ।
కింవా మాతేం ఉపేక్షీసీ । దయాళూసీ సాజే హేం కీం ॥

భావం: ఒకవేళ నన్ను నువ్వు తెలుసుకోకపోతే, నిన్ను సర్వజ్ఞుడని ఎలా అంటారు? లేదా తెలిసికూడా నన్ను ఉపేక్షిస్తున్నావా? దయామయుడవైన నీకు ఇది తగునా?

13. మీ అధఃపాతా జాయీన । జరీ దేసీ ఉపేక్షూన ।
సేవా ఇచ్ఛీ కీం తవ మన । తేణే హోసీ కీం దాతా ॥

భావం: ఒకవేళ నువ్వు నన్ను ఉపేక్షిస్తే నేను అధఃపాతాళానికి పడిపోతాను. నీ మనస్సు నా సేవను ఆశిస్తోందా? సేవాభాగ్యం ఇచ్చి నన్ను బ్రోవడానికి నువ్వు దాతవు కాదా?

14. సేవా శాన ఠేవూన । మేఘాపరీ దే జీవన ।
పూర్వీ జేవీ దిల్హేం దాన । విభీషణధ్రువాదికాం ॥

భావం: నా సేవలను పక్కన పెట్టి (నా అర్హతలతో సంబంధం లేకుండా), పూర్వం నువ్వు విభీషణుడు, ధ్రువుడు మొదలైన వారికి అనుగ్రహించినట్లుగా, మేఘం వర్షాన్ని కురిపించినట్లు నాపై నీ కరుణను కురిపించు.

15. కిం ముఖ పసరితాం । బాళాపాశీం మాగేం మాతా ।
జరీ బాళ మారీ లాథా । తయా మాతా టాకూన దే కీం ॥

భావం: తల్లి దగ్గర పాలు తాగడానికి బిడ్డ నోరు తెరిచినప్పుడు, ఆ బిడ్డ ఏదైనా అర్హత చూపించాలా? ఒకవేళ తెలియక బిడ్డ తన్నినా, తల్లి ఆ బిడ్డను వదిలేస్తుందా? (వదిలేయదు కదా!)

16. తూంచీ మమ మాతా పితా । తూంచీ ఏక కుళదేవతా ।
భిన్నభావ యేథేం నసతాం । కోణ దాతా మజ దుజా ॥

భావం: నువ్వే నా తల్లివి, తండ్రివి, నా కులదైవానివి. నా మనస్సులో ఎలాంటి భేదభావం లేనప్పుడు, నువ్వు కాక నన్ను ఆదుకునే దాత ఇంకెవరున్నారు?

17. నరేశ్వర సేవకవంశా । రక్షీ న ధరితాం ఆశా ।
తూం అస్మత్పూర్వజేశా । సర్వేశా కీం ఉపేక్షీసీ ॥

భావం: రాజులు తమ సేవకుల వంశాలను ఎలాంటి ఆశ లేకుండా రక్షిస్తారు. నువ్వు మా పూర్వీకుల దైవానివి, సర్వేశ్వరుడివి అయి ఉండి కూడా నన్ను ఎందుకు ఉపేక్షిస్తున్నావు?

18. మీ ఇత్యంభూత సర్వ । కథితాం హీ నయే ద్రవ ।
జేణే పాషాణా యే ద్రవ । తూం నిర్ద్రవ హోసీ కైసా ॥

భావం: నా బాధనంతా ఇంత వివరంగా చెప్పుకున్నా నీ మనసు కరగడం లేదు. నీ నామస్మరణతో రాతి గుండెలే కరిగిపోతాయి, అలాంటిది నువ్వు ఇంత కఠినంగా (దయలేకుండా) ఎలా ఉండగలవు?

19. అశీ ప్రార్థనా కరున । హో మూర్ఛిత హేం జాణూన ।
దత్త చిత్తీం ప్రగటూన । ఆశ్వాసన దేయీ స్వప్నీ ॥

భావం: ఈ విధంగా తీవ్రమైన ఆర్తితో ప్రార్థించి నామధారకుడు మూర్ఛపోయాడు. అతని భక్తిని, ఆవేదనను గ్రహించిన దత్తాత్రేయుడు అతని హృదయంలో, కల (స్వప్నం)లో ప్రత్యక్షమై ఓదార్పునిస్తూ అభయాన్ని ఇచ్చాడు.

====

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే ప్రథమోఽధ్యాయః॥