శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 2

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 2

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) గురుమహిమను మరియు గురుసేవ యొక్క ప్రాముఖ్యతను వివరిస్తాయి.

====

1. తే పాహున యేరు ఉఠే । తయా పుఢేం సిద్ధ భేటే ।
తయా పుసే కోణ తూం కోఠేం । జాసీ వాటే మాయబాప ॥

భావం: కలలో దత్తాత్రేయుని దర్శనం తర్వాత ఆ నామధారకుడు మేల్కొన్నాడు. అతని ఎదుట ఒక సిద్ధ పురుషుడు (శ్రీ సిద్ధ యోగి) ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ సిద్ధుడు నామధారకుడిని చూసి, "ఓ నాయనా! నువ్వు ఎవరు? ఈ దారిలో ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?" అని అడిగాడు.

2. సిద్ధ రమ్య బోలే వాచే । త్రిమూర్తి గురు ఆముచే ।
న దేఖతీ భక్త జ్యాచే । తాపదైన్యాచే పసారే ॥

భావం: ఆ సిద్ధుడు ఎంతో మధురమైన వాక్కులతో ఇలా అన్నాడు: "త్రిమూర్తి స్వరూపుడైన శ్రీ దత్తాత్రేయుడే మా గురువు. ఆయన భక్తులు ఈ సంసారంలోని కష్టాలను, దైన్యాన్ని ఎన్నటికీ చూడరు."

3. ఐసే వ్యక్త ఐకూన । నామధారక బోలే దీన ।
మీ త్యాచా భక్త అసూన । కాం లోటూన దేఈ మలా ॥

భావం: సిద్ధుని మాటలు విన్న నామధారకుడు ఎంతో దీనంగా ఇలా అన్నాడు: "నేను కూడా ఆ స్వామి భక్తుడినే కదా, మరి నన్ను ఎందుకు ఆయన దూరం పెడుతున్నారు? నన్ను ఎందుకు ఉపేక్షిస్తున్నారు?"

4. విశ్వ యంత్ర చాలక దత్త । తేథేం హా అస్థిరచిత్త ।
హేం జాణూన బోలే వ్యక్త । సిద్ధ ముక్తసంగ జో ॥

భావం: ఈ సమస్త విశ్వమనే యంత్రాన్ని నడిపించేవాడు దత్తాత్రేయుడు. కానీ, నామధారకుడి మనస్సు చంచలంగా, అస్థిరంగా ఉంది. అతని మనోస్థితిని గ్రహించిన ఆ ముక్తసంగుడైన (బంధాలు లేని) సిద్ధుడు స్పష్టంగా సమాధానం చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

5. తూం స్వఛందే వాగసీ । వ్యర్థ దేవా దోష దేసీం ।
కోప యేతాం ఇతరాతీ । స్వభక్తాంసీం రాఖీ గురు ॥

భావం: "నువ్వు నీ ఇష్టానుసారంగా ప్రవర్తిస్తూ, వ్యర్థంగా దేవుడిని నిందిస్తున్నావు. ఇతరులకు నీపై కోపం వచ్చినా, గురువు ఎల్లప్పుడూ తన భక్తులను రక్షిస్తూనే ఉంటాడు."

6. ఒకదాం తో కోపే జరీ । న రాఖతీ హరహరీ ।
యేరు పుసే కవణేపరీ । వద థోరీవ గురుచీ ॥

భావం: "కానీ, ఒకవేళ గురువే నీపై కోపగిస్తే, నిన్ను ఆ హరిహరులు (విష్ణువు, శివుడు) కూడా రక్షించలేరు." ఇది విన్న నామధారకుడు, "అది ఎలా సాధ్యం? గురువు యొక్క ఆ గొప్పతనాన్ని నాకు వివరించండి" అని అడిగాడు.

7. మహణే సిద్ధ కలిప్రత । బ్రహ్మా సాంగే హే చరిత ।
గోదావరీతీర స్థిత । వేదధర్మశర్మా గురు ॥

భావం: సిద్ధుడు ఇలా చెప్పసాగాడు: "కలియుగ ప్రారంభంలో బ్రహ్మదేవుడు వివరించిన ఒక చరిత్ర ఇది. పూర్వం గోదావరి తీరంలో 'వేదధర్మశర్మ' అనే ఒక గొప్ప గురువు ఉండేవారు."

8. తో స్వీయ పాతకాంత । కరావయా యే కాశీంత ।
తయా దీపక సేవిత । స్వయేం కష్ట సాహోనియా ॥

భావం: ఆ గురువు తన పూర్వపాపాలను క్షీణింపజేసుకోవడం కోసం కాశీ క్షేత్రానికి వచ్చారు. ఆయనకు 'దీపకుడు' అనే శిష్యుడు ఉండేవాడు. ఆ దీపకుడు స్వయంగా అన్ని కష్టాలను ఓర్చుకుంటూ తన గురువుకు సేవ చేసేవాడు.

9. సుహాస్య ముఖేం సేవా కరీ । గురు శివ్యా దేఈ మారీ ।
న ధరీం తేం అంతరీ । క్షాలన కరీ మళమూత్ర ॥

భావం: దీపకుడు ఎల్లప్పుడూ చిరునవ్వుతో గురుసేవ చేసేవాడు. గురువు అతడిని తిట్టినా, కొట్టినా మనసులో ఎలాంటి కోపం ఉంచుకునేవాడు కాదు. ఆఖరికి గురువు యొక్క మలమూత్రాలను కూడా అతడే స్వయంగా శుభ్రం చేసేవాడు.

10. అంధ పడంగు గలత్కుష్ఠీ । గురు ఝాలా మహాక్రష్టీ ।
శిష్యా గాంజీ సేవేసాఠీం । తరీ కరీ సేవా శిష్య ॥

భావం: కాలక్రమేణా ఆ గురువు గ్రుడ్డివాడు, కుంటివాడు మరియు కుష్ఠురోగి అయిపోయి తీవ్రమైన బాధలను అనుభవించసాగాడు. అనారోగ్యం వల్ల శిష్యుడిని సేవ కోసం ఎంతో వేధించేవాడు. అయినా సరే, ఆ శిష్యుడు ఏమాత్రం విసుక్కోకుండా సేవ చేస్తూనే ఉన్నాడు.

11. అపర్ణాపతి హో ప్రసన్న । శిష్యా దేయీ వరదాన ।
నాహీ గుర్వాజ్ఞా మహణూన । ఫిరవూన ధాడీ శర్వా ॥

భావం: దీపకుని అసమానమైన గురుసేవకు మెచ్చి పరమశివుడు ప్రత్యక్షమై, అతనికి వరం ఇవ్వబోయాడు. కానీ దీపకుడు "నాకు మా గురువుగారి ఆజ్ఞ లేదు" అని చెబుతూ, శివుడు ఇవ్వజూపిన వరాన్ని నిరాకరించి ఆయనను వెనక్కి పంపేశాడు.

12. త్యాచా నిశ్చయ జాణూన । వర దే విష్ణూహీ యేఊన ।
శిష్య బోలే సర్వ దాన । దేయీల్ పూర్ణ గురు మాఝా ॥

భావం: అతని దృఢ నిశ్చయాన్ని చూసి సాక్షాత్తు శ్రీమహావిష్ణువు కూడా ప్రత్యక్షమై వరం కోరుకోమన్నాడు. అప్పుడు ఆ శిష్యుడు, "నాకు కావాల్సిన సమస్త దానాలను, భాగ్యాలను నా గురువే నాకు ప్రసాదిస్తాడు " అని పలికాడు.

13. నిశ్చయ త్యాచా ఓళఖూన । విష్ణూ భుక్తిముక్తిదాన ।
దే, గురుహీ హో ప్రసన్న । కాయ న్యూన తయా శిష్యా ॥

భావం: అతని అనన్యమైన గురుభక్తిని, నిశ్చయాన్ని గ్రహించిన విష్ణుమూర్తి అతనికి భుక్తి ముక్తులను ప్రసాదించాడు. అటుపై గురువు కూడా ప్రసన్నుడై ఆశీర్వదించాడు. ఇక ఆ శిష్యుడికి జీవితంలో లోటు అనేది ఏముంటుంది?

14. హో అస్తంగత మాయ । గురు ప్రసన్న హో జయా ।
భజ సోడోని సంశయా । కరీల్ దయా త్రిమూర్తి హా ॥

భావం: ఎవరికైతే గురువు అనుగ్రహం లభిస్తుందో, వారి అజ్ఞానమనే మాయ పూర్తిగా నశించిపోతుంది. కాబట్టి, ఎలాంటి అనుమానాలు పెట్టుకోకుండా ఆ గురువును భజించు. త్రిమూర్తి స్వరూపుడైన ఆ దత్తాత్రేయుడు తప్పక నీపై దయ చూపుతాడు.

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే ద్వితీయోఽధ్యాయః॥