శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 17

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 17

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) భిల్లవాడి (భువనేశ్వరి క్షేత్రం) మరియు కొల్హాపూర్ క్షేత్రాలలో శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు చూపిన దివ్య లీలలను వివరిస్తాయి. ఒక మూర్ఖ బ్రాహ్మణ బాలుడు తన నాలుకను కోసి దేవికి సమర్పించగా, స్వామి వారు అతనికి తిరిగి నాలుకను మరియు అపారమైన జ్ఞానాన్ని ఎలా ప్రసాదించారో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.:

====

1. జే చర్విత చర్వణసే । విషయ భోగితాతి పిసే ।
తారావయా తయా అసేం । కరీతసే గురు కర్మ ॥1॥

భావం: లోకంలో జనులు ఒకే అజ్ఞానంలో మునిగిపోతూ, నశించిపోయే ప్రాపంచిక సుఖాలను  పదే పదే అనుభవిస్తూ పిచ్చివారైపోతున్నారు. అలాంటి సంసార చక్రంలో చిక్కుకున్న మానవులను తరింపజేయడం కోసమే సద్గురువైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు భూమిపై ఇలాంటి దివ్య లీలలను (కర్మలను) ఆచరిస్తున్నారు.

2. విప్ర ముఖ్యాచా సుత ఏక । కొల్హాపురీ హోతా మూర్ఖ ।
పశు మ్హణతీ సర్వ లోక । నిందితీ దుఃఖ వాటే త్యాతేం ॥2॥

భావం: కొల్హాపూర్ క్షేత్రంలో ఒక ప్రముఖ బ్రాహ్మణుడికి ఒక కొడుకు ఉండేవాడు. అతడు తీవ్రమైన మూర్ఖుడు అతని మూర్ఖత్వాన్ని చూసి ఊరి జనులందరూ అతడిని "పశువు" అని పిలుస్తూ, ఎగతాళి చేస్తూ నిందించేవారు. ఆ లోకనిందను, అవమానాలను భరించలేక ఆ బాలుడు మనసులో ఎంతో దుఃఖించాడు.

3. విరక్తా పరీ తో యేవూన । భువనేశ్వరీసీ ప్రార్థూన ।
న హోతా తీ సుప్రసన్న । జివ్హా ఛేదూన దేతసే ॥3॥

భావం: లోకంపై విరక్తి చెందిన ఆ బ్రాహ్మణ బాలుడు భిల్లవాడి క్షేత్రంలోని 'భువనేశ్వరి దేవి' ఆలయానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ దేవిని కరుణించమని ఎంతో వేడుకున్నాడు. అయినా దేవి ప్రత్యక్షం కాకపోవడంతో, అతడు తీవ్రమైన ఆవేదనతో తన సొంత నాలుకను కోసి దేవి పాదాల చెంత సమర్పించాడు.

4. శిరస్సుమన ద్యాయా చింతీ । దేవీ ధాడీ త్యా గురుప్రతి ।
గురు జివ్హా దేతీ కరితీ । సుమతీ జాతీ గురుపుఢేం ॥4॥

భావం: నాలుక కోసుకున్న తర్వాత కూడా దేవి ప్రసన్నం కాకపోవడంతో, ఆ బాలుడు తన తలనే పువ్వులా నరికి దేవికి సమర్పించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. అప్పుడు భువనేశ్వరి దేవి అతని భక్తికి కరిగి, కలలో ప్రత్యక్షమై, "నాయనా! ఇక్కడికి దగ్గరలోనే సాక్షాత్తు దత్తస్వరూపులైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు వేంచేసి ఉన్నారు, నువ్వు వారిని ఆశ్రయించు" అని చెప్పి పంపింది. ఆ బాలుడు స్వామివారి ముందుకు వచ్చి నిలబడగానే, కరుణామయుడైన గురుదేవుడు అతనిని అనుగ్రహించి, క్షణంలో అతనికి తిరిగి కొత్త నాలుకను ప్రసాదించారు. అంతేకాదు, ఆ మూగ, మూర్ఖ బాలుడిని సకల శాస్త్రాలు తెలిసిన గొప్ప విద్వాంసుడిగా మార్చి దీవించారు.

 

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే సప్తదశోఽధ్యాయః॥