శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 25

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 25

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారి కాలంలో వేదాల అర్థాలు తెలుసని గర్వంతో విర్రవీగుతూ, మ్లేచ్ఛ (యవన) రాజును ఆశ్రయించి, ఇతర పండితులను అవమానిస్తూ తిరిగే ఇద్దరు అహంకారి బ్రాహ్మణుల కథను వివరిస్తాయి. వారు కుమసి గ్రామంలోని త్రివిక్రమ భారతిని వాదానికి పిలవడం, ఆయన వారిని శ్రీగురుదేవుని సన్నిధికి తీసుకురావడం ఈ భాగంలో చూడవచ్చు.:

=====

1. హోతే మందధీబ్రాహ్మణ । మ్లేచ్ఛరాజాపుఢేం యేవూన ।
సార్థవేద మ్హణూన । ఘేతీ ధన ఉన్మత్త తే ॥1॥

భావం: ఆ రోజుల్లో వేదాల యొక్క పైపై అర్థాలు మాత్రమే తెలిసిన ఇద్దరు బుద్ధిహీనులైన బ్రాహ్మణులు ఉండేవారు. వారు మ్లేచ్ఛ రాజు (సుల్తాన్) దర్బారుకు వెళ్లి, తామే సకల వేదార్థాలు తెలిసిన గొప్ప పండితులమని చెప్పుకుంటూ, అతని నుండి చాలా ధనాన్ని పొంది మదోన్మత్తులై తిరగసాగారు.

2. మ్లేచ్ఛా మదోన్మత్త విప్ర । మ్హణతీ ఆజ్ఞా ద్యావీ క్షిప్ర ।
వాదేం జింకూం లోకీం విప్ర । హారిపత్ర కింవా ఘేవూం ॥2॥

భావం: గర్వంతో కళ్లు మూసుకుపోయిన ఆ బ్రాహ్మణులు రాజుతో ఇలా అన్నారు: "మహారాజా! మాకు వెంటనే ఆజ్ఞ ఇవ్వండి. మేము ఈ లోకంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులందరినీ వాదంలో ఓడించి, వారి నుండి జయపత్రాలను తీసుకుంటాము."

3. రావ మహానందే దేత । ఆజ్ఞా బసవీ పాలఖీత ।
విప్ర రాజే మ్హణవీత । భూమీ జింకిత యేతీ తేథ ॥3॥

భావం: ఆ రాజు ఎంతో సంతోషంతో వారికి అనుమతి ఇచ్చి, వారిని పల్లకీలలో కూర్చోబెట్టాడు. ఆ బ్రాహ్మణులు తామే రాజులమనే గర్వంతో, దారిలో ఉన్న పండితులందరినీ ఓడిస్తూ, భూమినంతా జయిస్తున్నట్లుగా విర్రవీగుతూ గాణగాపురం పరిసర ప్రాంతాలకు చేరుకున్నారు.

4. తే కుమసీ మధ్యేం యతీ । త్రివిక్రమభారతీ ।
త్రివేదీ జాణునియాం యేతీ । త్యా మ్హణతీ వాద కరీం ॥4॥

భావం: వారు కుమసి గ్రామంలో నివసిస్తున్న సన్న్యాసి, వేదవేదాంగ విదుడైన త్రివిక్రమ భారతి గురించి తెలుసుకున్నారు. ఆ త్రివేది (మూడు వేదాలు తెలిసిన పండితుడు) అయిన త్రివిక్రమ భారతి వద్దకు వెళ్లి, "మాతో శాస్త్ర వాదానికి రమ్ము" అని సవాలు విసిరారు.

5. జరీ మైత్రద్విజ అసే । తరీ కరీల కీం అసేం ।
కుబుద్ధి హే విప్ర జసే । హరతీ తసేం కరావేం ॥5॥

భావం: అప్పుడు త్రివిక్రమ భారతి మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు: "నిజమైన బ్రాహ్మణులు ఎవరైనా ఇలా ప్రవర్తిస్తారా? కుబుద్ధితో ఉన్న ఈ అహంకారి బ్రాహ్మణుల గర్వాన్ని ఎలాగైనా అణచివేయాలి."

6. యాంచీ వాంఛా గురు పురవీల । అసేం మ్హణోనీ త్యాం తత్కాళ ।
యతీ ఆణీ గురుజవళ । సాంగే సకళత్రివిక్రమ ॥6॥

భావం: "వీరి కోరికను (వాదించాలనే గర్వాన్ని) మా సద్గురువైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారే తీర్చగలరు" అని భావించిన త్రివిక్రమ భారతి, వారిని వెంటనే గాణగాపురంలోని శ్రీగురుదేవుని సన్నిధికి తీసుకువచ్చాడు. జరిగిందంతా స్వామివారికి వివరించాడు.

7. వాద్యాం శోధీత హే ఆలే । యాంణీం మాఝేం న ఐకిలేం ।
మగ యేథేం ఆణిలే । యా శిక్షిలే పాహిజేత ॥7॥

భావం: త్రివిక్రమ భారతి స్వామివారితో ఇలా అన్నాడు: "స్వామీ! వీరు వాదించడానికి పండితుల కోసం వెతుకుతూ వచ్చారు. నేను ఎంత చెప్పినా నా మాట వినలేదు. అందుకని వీరిని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాను. వీరికి సరైన గుణపాఠం (శిక్ష) చెప్పాలి."

8. గురుజీ మ్హణతీ తయా । నేణో ఆమ్హీ జయాఽజయా ।
వాద ఆమ్హామ కాసయా । తుమ్హీం వాయా మరుం నకా ॥8॥

భావం: అప్పుడు శ్రీగురుదేవుడు ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులతో ఎంతో శాంతంగా ఇలా అన్నారు: "నాయనలారా! మాకు గెలుపోటములతో పనేమీ లేదు. మేము సన్న్యాసులము, మాతో మీకెందుకు వాదం? మీ పాండిత్యాన్ని, శక్తిని ఇలా వృథా చేసుకోకండి."

9. విప్ర వచన బోలతీ । తుమ్హాం కాయ్ విద్యా యేతీ ।
తేం ఐకూని గురు మ్హణతీ । గర్వ కితీ కరితాం హా ॥9॥

భావం: ఆ మాటలకు ఆ అహంకారి బ్రాహ్మణులు ఎగతాళిగా, "సన్న్యాసీ! నీకు అసలు ఏమైనా విద్యలు వచ్చా?" అని అడిగారు. అది విని గురుదేవుడు, "మీరు ఇంతటి గర్వాన్ని ఎందుకు ప్రదర్శిస్తున్నారు?" అని ప్రశ్నించారు.

10. గర్వే లోకీం కితీ మేలే । బాణ రావణ ఖపలే ।
వ్యర్థ కౌరవాదీ మేలే । ఆరంభిలేం కాయ హేం తుమ్హీం ॥10॥

భావం: స్వామి వారు వారికి హితబోధ చేస్తూ ఇలా అన్నారు: "ఈ లోకంలో గర్వం వల్ల ఎంతమంది నాశనమైపోలేదు? మహా శక్తివంతులైన బాణాసురుడు, రావణాసురుడు వంటి వారే గర్వంతో అంతమైపోయారు. కౌరవులు కూడా తమ అహంకారం వల్లే వ్యర్థంగా చనిపోయారు. అలాంటిది మీరు బ్రాహ్మణులై ఉండి, ఏమీ తెలియని ఈ అల్ప గర్వంతో ఎలాంటి వినాశనానికి ఒడిగడుతున్నారు?"

 

 

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే పంచవింశోఽధ్యాయః॥