శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 46

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 46

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు 'నృకేసరి' (నరహరి) అనే ఒక కవిరాజు యొక్క అహంకారాన్ని, నరస్తుతి చేసే అలవాటును ఎలా పోగొట్టి, అతనిని తన పరమ భక్తుడిగా మార్చుకున్నారో వివరించే లీలను తెలియజేస్తాయి.

====

1. విశద తత్కవితారీతీ । నృకేసరీ తో నరస్తుతీ ।
మానుని నిందీ, త్యాచే చిత్తీం । గురుమూర్తి ప్రగటలీ ॥1॥

భావం: సిద్ధ యోగి నామధారకుడితో ఇలా అన్నాడు: "నాయనా! ఆ ప్రాంతంలోనే 'నృకేసరి' (నరహరి) అనే అద్భుతమైన కవితా శైలి (కవితారీతి) గల మరొక కవి ఉండేవాడు. కానీ అతడు కేవలం ధనం కోసం లౌకిక మానవులను పొగుడుతూ (నరస్తుతి చేస్తూ) కవిత్వం వ్రాసేవాడు. శ్రీగురుదేవుని కీర్తిని విని, అతడు మొదట్లో స్వామివారిని సామాన్య సన్న్యాసిగా భావించి నిందించాడు. కానీ అంతర్యామియైన స్వామి వారు అతని చిత్తంలో (మనసులో) ఒక దివ్యమైన కాంతి రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యారు."

2. లింగ పిండివర బైసోన । పంచకవిత్వ పూజన ।
గురు ఘేతీ, తేం పాహూన । తో యేవూన ప్రార్థీ గురుసీ ॥2॥

భావం: "ఆ వెంటనే అతడు ఆలయానికి వెళ్లి చూడగా... అక్కడ ఉన్న శివలింగం మరియు పానవట్టం పై సాక్షాత్తు శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారే ఆసీనులై ఉండటం చూశాడు! స్వామి వారు అతని మనోఫలకంపై ఉన్న ఐదు అద్భుతమైన కవితలను పూజగా స్వీకరిస్తున్నారు. ఈ పరమ పవిత్రమైన దివ్య లీలను కళ్లారా చూసిన నృకేసరి, తన అహంకారాన్ని వీడి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి స్వామివారిని క్షమించమని వేడుకుంటూ ప్రార్థించాడు."

3. తూం వాంచోనీ కాందేవాసీ । మూర్ఖపణే నరాస్తవిసీ ।
అసేం గురు పుసే త్యాసీ । ప్రార్థుని త్యాంసీ తో హో శిష్య ॥3॥

భావం: "అప్పుడు గురుదేవుడు అతనితో ఇలా అన్నారు: 'నాయనా! సకల జీవులను రక్షించే ఆ పరమేశ్వరుడిని వదిలిపెట్టి, కేవలం క్షణికమైన ధనం కోసం, నశించిపోయే సామాన్య మానవులను మూర్ఖంగా ఎందుకు స్తుతిస్తున్నావు?' స్వామివారి ఉపదేశంతో అతని కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. అతడు స్వామివారిని శరణు వేడి, నాటి నుండి ఆయనకు పరమ ఆత్మీయ శిష్యుడిగా మారిపోయాడు ."

4. హేం ఉత్తమ కవీ దోన । గురుసీ గాతీ అనుదిన ।
గురు ప్రసన్న హోఊన । ఉద్ధరున న్హేతీ తయాం ॥4॥

భావం: "ఆ విధంగా నంది బ్రాహ్మణుడు మరియు ఈ నృకేసరి అనే ఇద్దరు ఉత్తమ కవులు గాణగాపుర మఠంలోనే ఉంటూ, ప్రతిరోజూ శ్రీగురు దత్తాత్రేయుల లీలలను కీర్తిస్తూ స్తోత్రాలు పాడసాగారు. గురుదేవుడు వారి నిష్కల్మషమైన భక్తికి ఎంతో ప్రసన్నుడై, వారిని ఈ సంసార బంధాల నుండి పూర్తిగా ఉద్ధరించి, మోక్షాన్ని ప్రసాదించారు ."

5. జైం తమః శాంతీ కరీ రవీ । తైం హా భక్తాజ్ఞాన నురవీ ।
యేథ హో శాంత దుజా రవీ । కీర్తీ బరవీ దావీ లోకీం ॥5॥

భావం: "సూర్యుడు ఉదయించగానే జగత్తులోని చీకటి ఏ విధంగానైతే నశించిపోతుందో... అదే విధంగా సద్గురువైన ఈ శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారి దివ్య కాంతి భక్తుల హృదయాలలోని అజ్ఞానాన్ని ఇసుమంతైనా మిగల్చకుండా పూర్తిగా శాంతింపజేస్తుంది. ఈ భూమిపై భక్తుల అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టే రెండో సూర్యునిగా వెలిగిన ఆ శ్రీగురు ప్రభువు, తన పవిత్రమైన దివ్య కీర్తిని లోకమంతటా చాటి చెప్పారు ."

 

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే షట్చత్వారింశోఽధ్యాయః॥