శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 48

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 48

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు ఒక పేద శూద్ర భక్తుని పొలంలో చేసిన అద్భుత లీలను వివరిస్తాయి. గురుదేవుని ఆజ్ఞపై పరిపక్వం కాని పంటను కోసివేసిన ఆ భక్తునికి, స్వామి వారు వంద రెట్లు ఎక్కువ పంట లభించేలా ఎలా అనుగ్రహించారో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.

=====

1. జో హో వేదాం అగోచర । తో భక్తాం హో సుగోచర ।
తయా గ్రామీం భక్త శూద్ర । నమస్కార కరీ నిత్య ॥1॥

భావం: ఏ పరమాత్ముడైతే వేదాలకు సైతం అందనివాడో (అగోచరుడో), ఆయనే తన భక్తులకు మాత్రం ఎంతో సులభంగా లభ్యమవుతాడు. ఆ గాణగాపురం గ్రామంలో ఒక పేద శూద్ర భక్తుడు ఉండేవాడు. అతడు ప్రతిరోజూ ఎంతో నిష్కల్మషమైన భక్తితో శ్రీగురుదేవునికి నమస్కరిస్తూ ఉండేవాడు.

2. గురుదేవ సంగమీం జాతీ । త్యా పాహూన కరీ ప్రణతీ ।
పునః యే తో యేణేం రీతీ । కరీ భక్తీ శేతీకరితాం ॥2॥

భావం: గురుదేవుడు ప్రతిరోజూ భీమా-అమరజా నదుల సంగమానికి వెళ్లేటప్పుడు, ఆ భక్తుడు దారిలో స్వామివారిని చూసి సాష్టాంగ ప్రణామం (నమస్కారం) చేసేవాడు. తిరిగి వచ్చేటప్పుడు కూడా అదే విధంగా నమస్కరించి, ఆపై తన పొలానికి వెళ్లి వ్యవసాయ పనులను చేసుకునేవాడు.

3. లోకీ చమత్కార కరావయా । శూద్రా వదే గురురాయా ।
కచ్చేం పీకా హేం కాపునియాం । టాంకీ మధ్యాన్హాపావేతోం ॥3॥

భావం: లోకానికి భక్తి యొక్క శ్రేష్ఠతను, ఒక లీలను చూపించడం కోసం గురునాథుడు ఒకరోజు ఆ భక్తుడితో ఇలా అన్నారు: "నాయనా! నువ్వు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, ఇప్పుడే నీ పొలానికి వెళ్లి అక్కడ ఇంకా పండని ఆ పచ్చి పంటను మధ్యాహ్నంలోపు పూర్తిగా కోసి పారేయి."

4. తో తేం ప్రమాణ మానూన । స్వామిమాగా ఠరవూన ।
కాపీ, తత్స్త్రీ యేవూన । కరీ విఘ్న తరీ న హటే ॥4॥

భావం: గురుదేవుని మాటలను పరమ ప్రమాణంగా భావించిన ఆ భక్తుడు, స్వామివారి ఆజ్ఞపై అచంచలమైన నమ్మకముంచి, పొలానికి వెళ్లి పచ్చి పంటను కోయడం ప్రారంభించాడు. అది చూసి అతని భార్య పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, "పండని పంటను కోస్తే మనం ఆకలితో చస్తాము" అని ఎంతో అడ్డుపడింది. కానీ అతడు భార్య మాటలకు ఏమాత్రం లొంగకుండా పంటను కోస్తూనే ఉన్నాడు.

5. తే కథితీ అధికార్యాసీ । శూద్ర న జుమానీం త్యాసీ ।
దావీ మధ్యాన్హీం గురుసీం । మ్హణే శేతాసీ కాపిలేం ॥5॥

భావం: భర్త వినకపోవడంతో ఆమె గ్రామాధికారి వద్దకు వెళ్లి మొరపెట్టుకుంది. ఆ అధికారి వచ్చి వారించినా కూడా, ఆ శూద్ర భక్తుడు అతనిని ఏమాత్రం లెక్కచేయలేదు. మధ్యాహ్నం కాగానే అతడు మఠానికి చేరుకుని గురుదేవుని పాదాల చెంత నిలిచి, "స్వామీ! నీ ఆజ్ఞ ప్రకారం నా పొలంలోని పంటనంతా పూర్తిగా కోసివేశాను" అని విన్నవించాడు.  

6. తూం అతఃపర కాయ ఖాసీ । అసేం గుంరు పుసే త్యాసీ ।
మ్హణే తుఝా ప్రసాదేసీ । లాభ ఆమ్హాసీ హోఈల ॥6॥

భావం: అప్పుడు గురుదేవుడు అతనిని పరీక్షిస్తూ, "నాయనా! పచ్చి పంటనంతా కోసి పారేశావు కదా, ఇకపై నువ్వు, నీ కుటుంబం ఏమి తిని బ్రతుకుతారు?" అని అడిగారు. అందుకు ఆ భక్తుడు ఎంతో వినయంతో, "స్వామీ! అంతా నీ కృపా ప్రసాదమే (ప్రసాదము). నీ అనుగ్రహం ఉంటే మాకు ఎలాంటి లోటూ రాదు, అంతా శుభమే జరుగుతుంది" అని పలికాడు.

7. త్యాచే పురావాయా హేత । వృష్టో మూలర్క్షీ పాడిత ।
శతగుణ త్యా శేతాంత । గురునాథ ధాన్య దేతీ ॥7॥

భావం: అతని అచంచలమైన భక్తిని, నమ్మకాన్ని చూసి గురునాథుడు అమితంగా ప్రసన్నులయ్యారు. ఆయన అనుగ్రహం వల్ల ఆకాశంలో మేఘాలు ఆవరించి, ఆ పొలంపై ప్రత్యేకంగా దివ్యమైన వర్షం కురిసింది. ఆశ్చర్యకరంగా, కొన్ని రోజుల్లోనే ఆ పొలంలో పూర్వం కంటే వంద రెట్లు ఎక్కువ నాణ్యమైన ధాన్యపు పంట సమృద్ధిగా పండింది!

8. తో కరుని క్షేత్రపపూజా । సస్త్రీక కరీ గురు పూజా ।
స్వామిభాగ దేఉని ద్విజాం । ధాన్యపుంజా వాటి హర్షే ॥8॥

భావం: ఆ అద్భుత పంటను చూసి ఆ భక్తుడు ఎంతో ఆనందించాడు. అతడు పొలంలో క్షేత్రపాలకునికి (క్షేత్రప పూజ) పూజ చేసి, ఆపై తన భార్యతో కలిసి మఠానికి వచ్చి శ్రీగురుదేవుని షోడశోపచారాలతో పూజించాడు. పండిన ధాన్యంలో మొదటి భాగాన్ని స్వామివారికి, ఆపై బ్రాహ్మణులకు దానమిచ్చి, మిగిలిన అపారమైన ధాన్యపు రాశిని (ధాన్యపుంజమును) తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు.

9. సంతోషోనీ గురుమూర్తి । త్యాంచ్యా వంశా గతీ దేతీ ।
అశా లీలా కేల్యా కితీ । త్యాతేం నేణతీ బ్రహ్మాదిక ॥9॥

భావం: అతని భక్తికి సంతోషించిన గురుమూర్తి, అతని వంశస్థులందరికీ ఇహలోకంలో సుఖసంతోషాలను, పరలోకంలో ఉత్తమ గతిని (మోక్షాన్ని) ప్రసాదించారు. సాక్షాత్తు బ్రహ్మదేవుడు మొదలైన దేవతలకు సైతం అర్థంకాని ఇలాంటి అమోఘమైన దివ్య లీలలను ఆ శ్రీగురు ప్రభువు గాణగాపురంలో ఎన్నో చేశారు.

  

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే అష్టచత్వారింశోఽధ్యాయః॥