శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 50

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 50

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు తన పూర్వ అవతారమైన శ్రీపాద శ్రీవల్లభుల రూపంలో ఒక రజకునికి (చాకలివానికి) ఇచ్చిన వరం ఎలా నెరవేరిందో వివరిస్తాయి. ఆ రజకుడు ఈ జన్మలో ఒక మ్లేచ్ఛ (ముస్లిం/యవన) రాజుగా జన్మించినప్పటికీ, స్వామి వారి అనుగ్రహం వల్ల అతనికి ఎలా జ్ఞానోదయం కలిగిందో మరియు అతని భయంకరమైన వ్యాధి ఎలా నయమైందో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.:

=====

1. జ్యా దేతి శ్రీపాద వర । తో రజక జన్మాంతర ।
కరీ హో మ్లేచ్ఛ రాజా శూర । ధర్మావర మన జ్యాచేం ॥1॥

భావం: సిద్ధ యోగి నామధారకుడితో ఇలా అన్నాడు: "నాయనా! పూర్వ అవతారంలో శ్రీపాద శ్రీవల్లభ స్వామి వారి వద్ద రాజభోగాలు కావాలని వరం పొందిన ఆ రజకుడు (చాకలివాడు), ఈ జన్మలో ఒక పరాక్రమవంతుడైన మ్లేచ్ఛ (ముస్లిం/యవన) రాజుగా జన్మించాడు. అయితే, పూర్వజన్మ సంస్కారాల వల్ల అతని మనస్సు ఎల్లప్పుడూ ధర్మం వైపు, సత్పురుషుల వైపు ఉండేది."

2. త్యాచే పురోహిత మ్హణతీ । హిందు పాషాణ పూజితీ ।
భూ గో జలా దేవ మ్హణతీ । తీ దుర్మతి న వందావే ॥2॥

భావం: "ఆ రాజు దర్బారులోని మత పెద్దలు, పురోహితులు అతనితో ఇలా అనేవారు: 'మహారాజా! హిందువులు రాళ్లను (పాషాణములను), భూమిని, ఆవులను, నీటిని దేవుళ్లుగా పూజిస్తారు. అది చాలా తప్పుడు బుద్ధి (దుర్మతి). కాబట్టి మీరు వారిని ఆదరించకూడదు, నమస్కరించకూడదు'."

3. రాజా రుసోని బోలత । సత్య అసే త్యాచేం మత ।
జే ద్వేషితీ తయాంప్రత । మీ ప్రాణాంత దండ కరీన ॥3॥

భావం: "కాని రాజు వారి మాటలకు కోపగించి (రుసలా) ఇలా అన్నాడు: 'వారి మతం, వారి నమ్మకం కూడా సత్యమైనదే. ఎవరైనా హిందూ సాధువులను గానీ, వారి పూజలను గానీ ద్వేషిస్తే, నేను వారికి ప్రాణాంతక శిక్ష (మరణదండన) విధిస్తాను' అని గట్టిగా హెచ్చరించాడు."

4. ద్యా ద్వేషోక్తి సోడున । అసే తయాం కథీ జ్ఞాన ।
మాండీవర ఫోడ హోవూన । తో పీడూన రాహేం దైవేం ॥4॥

భావం: "'మీరు ఇలాంటి ద్వేషపూరిత మాటలను వదిలిపెట్టండి' అని రాజు వారికి హితబోధ చేశాడు. కానీ, కొంతకాలానికి అతని దురదృష్టం వశాత్తు (దైవవశాత్తు) అతని తొడ భాగంలో ఒక భయంకరమైన, బాధాకరమైన పెద్ద గడ్డ/కురుపు అయింది. దాంతో అతడు తీవ్రమైన నొప్పితో బాధపడసాగాడు."

5. త్యా ఉత్తమ లేప కరితీ । పరీ త్యాచీ నోహే శాంతి ।
రాజ పుసే ద్విజాప్రతి । తో ఏకాంతీం సాంగూం మ్హణే ॥5॥

భావం: "రాజవైద్యులు ఆ కురుపుకు ఎన్నో రకాల ఉత్తమమైన లేపనాలు, మందులు రాశారు. కానీ అతని నొప్పి ఏమాత్రం తగ్గలేదు (శాంతి చేకూరలేదు). అప్పుడు రాజు తన దర్బారులోని ఒక విద్వాంసుడైన బ్రాహ్మణుడిని (ద్విజుడిని) పిలిచి దీనికి పరిహారం అడుగగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు 'మహారాజా! ఈ రహస్యాన్ని నేను నీకు ఏకాంతంలో మాత్రమే చెప్పగలను' అన్నాడు ."

6. రాజా మంత్రాదికా త్యజూన । ఏకలాచీ కరీ గమన ।
పాపనాశతీర్థీ యేఊన । పుసే వందూన త్యా విప్రా ॥6॥

భావం: "రాజు తన మంత్రులను, సైన్యాన్ని వెనక్కి పంపివేసి, ఒంటరిగా (ఏకలా) బయలుదేరాడు. అతడు ఆ బ్రాహ్మణుడు చెప్పినట్లుగా 'పాపనాశ తీర్థం' (గాణగాపురం సమీపంలోని తీర్థం) వద్దకు వచ్చి, అక్కడ కొలువై ఉన్న ఆ బ్రాహ్మణుడికి వందనము చేసి దీని నివారణోపాయాన్ని అడిగాడు."

7. ఆశ్వాసన దేవీ ద్విజ । మ్హణే సత్పురుషాసీ మజ ।
భవరోగ హో నిర్బీజ । భయ తుజ కాయసేం హ్యాచేం ॥7॥

భావం: "ఆ బ్రాహ్మణుడు రాజుకు అభయమిస్తూ ఇలా అన్నాడు: 'మహారాజా! సంసార చక్రమనే భవరోగాన్నే సమూలంగా నాశనం చేయగల (నిర్బీజము చేయగల) ఒక గొప్ప సత్పురుషుడు ఇక్కడే కొలువై ఉన్నాడు. ఇక నీకు ఈ చిన్న కురుపు గురించి భయం ఎందుకు?' అని ఓదార్చాడు."

8. ఏక సర్వకర్మహీన । ఉజ్జనీంత హోతా జాణ।
ద్విజ వేశ్యేసీం రమూన । తద్గృహీం యే ఋషభయోగీ ॥8॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణుడు రాజుకు పూర్వ కథను వివరించసాగాడు: "పూర్వం ఉజ్జయిని నగరంలో ఎలాంటి సత్కర్మలు చేయని ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు ఒక వేశ్యతో కలిసి జీవిస్తూ ఉండేవాడు. ఒకరోజు వారి ఇంటికి పరమ జ్ఞానియైన 'ఋషభ యోగి' విచ్చేశారు."

9. తత్పూర్వ పుణ్య ఉదేలేం । మ్హణోని ముని భేటలే ।
దోఘాన్నీం త్యాం పూజిలేం । సేవీయలేం అహోరాత్ర ॥9॥

భావం: "వారి పూర్వజన్మల పుణ్యఫలం ఉదయించడం వల్లే ఆ మునీశ్వరుడు వారికి లభించాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు, ఆ వేశ్య ఇద్దరూ కలిసి తమ పాపాలను వీడి, ఆ ఋషభ యోగిని ఎంతో భక్తితో రాత్రింబగళ్లు (అహోరాత్రములు) సేవించారు."

10. త్యా సేవీల్యా పుణ్యానేం । రాజకుళీం జన్మ ఘేణేం ।
ఘడలే తయాపరీ భోగణేం । ఆలే ఉణేం జే స్వకర్మ ॥10॥

భావం: "ఆ యోగిని సేవించిన పుణ్యప్రభావం వల్లే... ఆ వేశ్య ఈ జన్మలో నీకు రాణిగా, నువ్వు ఒక గొప్ప రాజవంశంలో రాజుగా జన్మించావు. పూర్వజన్మల కర్మఫలాల లోపాలను (స్వకర్మలను) అనుభవించడానికి ఈ జన్మ లభించింది."

11. జో సద్భక్త హో సకామ । త్యా యే శ్రీమత్కుళీం జన్మ ।
ముక్తీ ఘేయీ జో నిష్కామ । సత్సమాగమ వ్యర్థ నోహే ॥11॥

భావం: "కోరికలతో (సకామముగా) దేవుడిని పూజించే సద్భక్తులకు తదుపరి జన్మలో గొప్ప ఐశ్వర్యవంతమైన వంశాలలో జన్మ లభిస్తుంది. కానీ ఎలాంటి కోరికలు లేకుండా (నిష్కామముగా) పూజించేవారికి మోక్షం లభిస్తుంది. సత్పురుషుల సాన్నిహిత్యం ఎన్నటికీ వృథా పోదు."

12. ద్విజా జన్మ దశార్ణదేశీం । వజ్రబాహురాజవంశీం ।
జ్యేష్ఠరాణీచ్యా యే కుశీం । తే సవతీసీ న రుచలేం ॥12॥

భావం: "ఆ ఉజ్జయిని బ్రాహ్మణుడు ఈ జన్మలో 'దశార్ణ' దేశాన్ని పాలించే వజ్రబాహు మహారాజు యొక్క జ్యేష్ఠ రాణి గర్భాన జన్మించాడు. కానీ ఆ చిన్నవాడి తేజస్సును చూసి, అతని సవతి తల్లి (సవతి) ఓర్వలేకపోయింది."

13. యత్నేం తిణే గర్భిణీతేం । సర్పగరళ దిల్హేం హోతేం ।
భేదలే పరీ న ప్రాణాతేం । హరి, తీతేం దేవ రాఖీ ॥13॥

భావం: "ఆ సవతి తల్లి కుట్ర పన్ని, గర్భవతిగా ఉన్న ఆ జ్యేష్ఠ రాణికి భయంకరమైన పాము విషాన్ని ఆహారంలో కలిపి ఇచ్చింది. ఆ విషం ఆమె శరీరమంతా వ్యాపించినప్పటికీ, సాక్షాత్తు ఆ హరి (భగవంతుడు) ఆమెను కాపాడటం వల్ల ఆమె ప్రాణాలు పోలేదు."

14. తిచేం మాంస రక్త బిఘడే । తిలా బహు కష్ట ఘడే ।
పుత్రా ప్రసవలీ పుఢేం । బ్రణ పీడే ఉభయతా ॥14॥

భావం: "కానీ ఆ విష ప్రభావం వల్ల ఆమె శరీరం లోపల మాంసము, రక్తము పూర్తిగా పాడైపోయాయి . ఆమె ఎన్నో శారీరక కష్టాలను అనుభవించింది. ఆ తర్వాత ఆమె ఒక మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చింది. ఆ విష దోషం వల్ల తల్లికి, పుట్టిన బిడ్డకు ఇద్దరికీ ఒంటి నిండా భయంకరమైన పుండ్లు, కురుపులు (వ్రణములు) ఏర్పడి వేధించసాగాయి."

15. ఝాలే సర్వోపాయ అపాయ । తయాం ఆరోగ్యం న హోయ ।
ఏకే దినీం తయాం రాయ । విజనారణ్యదేశీం టాకీ ॥15॥

భావం: "వారి రోగ నివారణకు చేసిన వైద్యాలన్నీ విఫలమయ్యాయి. వారికి ఎక్కడా ఆరోగ్యం చేకూరలేదు. చివరకు ఆ రాజు (వజ్రబాహు) రోగానికి భయపడి, వారిద్దరినీ ఒక నిర్జన అరణ్యంలో వదిలిపెట్టి రమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు."

16. తీ పూర్వ కర్మ స్మరున । బాళా కడేవర ఘేవూన ।
వనీం కరీ ఆక్రందన । తో గోధన పుఢే దేఖే ॥16॥

భావం: "ఆ రాణి తన పూర్వ కర్మలను తలుచుకుంటూ, ఆ పసిబిడ్డను చంకన పెట్టుకుని ఆ అడవిలో భరించలేని ఆవేదనతో ఆక్రోశించసాగింది. అలా వెళ్తుండగా ఆమెకు ఎదురుగా ఒక పెద్ద ఆవుల మంద కనిపించింది."

17. రాజభామినీ గోపతీతేం । పుసోనీ యే నగరాతేం ।
వణిఖ్యపతీ రాఖీ తీతేం । వ్రణకష్టేం పుత్ర మేలా ॥17॥

భావం: "ఆ రాణి ఆ గొల్లల సహాయంతో ఒక నగరానికి చేరుకుంది. అక్కడ ఒక దయామయుడైన వర్తకుడు ఆమెకు ఆశ్రయమిచ్చి కాపాడాడు. కానీ దురదృష్టవశాత్తు ఆ పుండ్ల బాధను భరించలేక ఆ చిన్నారి కుమారుడు మరణించాడు."

18. తో దైవే ఋషభయోగీ । తీ రడతాం ఆలా వేగీం ।
తిలా మ్హణే రాహేం ఉగీ । శోక త్యాగీం వివేకానేం ॥18॥

భావం: "ఆమె కొడుకు శవం పట్టుకుని ఏడుస్తుండగా, దైవవశాత్తు ఆ ఋషభ యోగి మళ్లీ అక్కడికి విచ్చేశారు. ఆయన ఆమెను ఓదారుస్తూ, 'అమ్మా! ఏడవకు, వివేకంతో ఈ శోకాన్ని (బాధను) వీడి ప్రశాంతంగా ఉండు' అని చెప్పారు."

19. సాంగోన సదుపదేశ । స్మరే పూర్వోపకారాస ।
జీవవీ తో త్యా సుతాస । త్యా దోఘాంస దే ఆరోగ్యం ॥19॥

భావం: "ఆ యోగి ఆమెకు ఉత్తమమైన సదుపదేశాన్ని చేసి, పూర్వజన్మలో వారు చేసిన సేవను గుర్తుచేసుకున్నారు. ఆయన తన దివ్యశక్తితో ఆ చనిపోయిన బాలుడిని తిరిగి బ్రతికించారు, అలాగే తల్లి కొడుకులు ఇద్దరి కురుపులను నయం చేసి పరిపూర్ణ ఆరోగ్యాన్ని ప్రసాదించారు."

20. అసా భాగ్యేం సత్పురుష । భేటే, తరీ జాయీ దోష ।
రాజా పుసే సత్పురుష । అసే దోషహర కోఠేం ॥20॥

భావం: ఆ కాశీ బ్రాహ్మణుడు రాజుతో ఇలా ముగించాడు: "మహారాజా! మన అదృష్టం (భాగ్యము) బాగుండి అలాంటి సత్పురుషుని దర్శనం లభిస్తే, ఎంతటి ఘోర పాపదోషాలైనా క్షణంలో నశిస్తాయి." అది విన్న ఆ మ్లేచ్ఛ రాజు, "అయ్యా! మరి నా సమస్త రోగాలను, దోషాలను హరించే ఆ సత్పురుషుడు ప్రస్తుతం ఎక్కడ ఉన్నాడు? నాకు చెప్పండి" అని ఆర్తితో అడిగాడు.

21. భూసుర మ్హణే  భూపాప్రతీ । భీమాతీరీం అసే యతీ ।
నామే నృసింహసరస్వతీ । తయాప్రతి జా భేటాయా ॥21॥

భావం: అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు రాజుతో ఇలా అన్నాడు: "మహారాజా! ఇక్కడి భీమా నదీ తీరాన (గాణగాపురంలో) ఒక గొప్ప యతీశ్వరుడు కొలువై ఉన్నారు. ఆయన నామము 'శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి'. నువ్వు వెంటనే వెళ్లి ఆ స్వామివారిని దర్శించుకో."

22. రాజా తథాస్తు మ్హణూన । తయా విప్రా సత్కారున ।
చతురంగ దళ ఘేఊన । భావ ధరున పాతలా ॥22॥

భావం: రాజు ఎంతో సంతోషంతో "తథాస్తు" అని పలికి, ఆ బ్రాహ్మణుడిని బహుమతులతో సత్కరించాడు. ఆపై తన మనసులో పరిపూర్ణమైన భక్తిభావాన్ని నింపుకుని, తన చతురంగ బలాలను (సైన్యాన్ని) వెంటబెట్టుకుని గాణగాపురం క్షేత్రానికి బయలుదేరాడు.

23. తో పాయిక దూరి కరున । పాయీం చాలత యేవూన ।
సంగమీ దేవా పాహూన । కరీ నమన ఏకభావేం ॥23॥

భావం: గాణగాపురం సరిహద్దులకు రాగానే, రాజు తన సైన్యాన్ని, గుర్రాలను దూరంగా నిలిపివేశాడు. అతడు ఒక సామాన్యుడిలా ఒట్టి కాళ్లతో (పాయీ చాలత) నడుచుకుంటూ నదీ సంగమ క్షేత్రానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ పల్లకీలో ఆసీనులై ఉన్న గురుదేవుని చూడగానే, ఏకనిష్ఠతో స్వామివారి పాదాలపై పడి సాష్టాంగ ప్రణామం చేశాడు.

24. మ్హణతి శ్రీగురు రజకా । కోఠే వససీ యేసీ న కాం ।
భేటావయా రే భావికా । తే ఐకునీ తో హో జ్ఞానీ ॥24॥

భావం: అప్పుడు శ్రీగురుదేవుడు అతనిని చూసి ఎంతో ప్రేమతో ఇలా అన్నారు: "'రా రజకా (చాకలివాడా)! ఇన్నాళ్లూ ఎక్కడ ఉన్నావు? నా భేటీ కోసం ఎందుకు ఇంత ఆలస్యంగా వచ్చావు ఓ భక్తుడా!'" స్వామివారి నోటి నుండి తన పూర్వజన్మ నామమైన 'రజక' అనే పదాన్ని వినగానే, రాజు మనసులోని అజ్ఞానమంతా తొలగిపోయి తక్షణమే అతనికి పరిపూర్ణ దివ్యజ్ఞానోదయం కలిగింది.

25. నిజగుజ ప్రాగ్జన్మీచేం । ఆటవీ రూప శ్రీపాదాచే ।
త్యావళఖూనీ మృదు వాచేం । కరీ త్యాచే తో స్తవన ॥25॥

భావం: అతనికి తన పూర్వజన్మ వృత్తాంతమంతా కళ్లకట్టినట్లు గుర్తొచ్చింది, అలాగే తన ఎదుట ఉన్న గురుదేవునిలో పూర్వపు 'శ్రీపాద శ్రీవల్లభుల' దివ్య రూపాన్ని దర్శించుకున్నాడు. స్వామివారిని గుర్తుపట్టి, ఎంతో మధురమైన, నమ్రతతో కూడిన వాక్కులతో స్తుతించడం ప్రారంభించాడు.

26. కాం బాహ్య విషయాబ్ధీంత । లోటిసీ తూం కృపావంత ।
ఆతాం ధరీం మాఝా హాత । వరీ త్వరీత కాఢీ మజ ॥26॥

భావం: రాజు ఏడుస్తూ ఇలా ప్రార్థించాడు: "ఓ కృపావంతా! నన్ను ఎందుకు మళ్లీ ఈ ప్రాపంచిక సుఖాలనే మాయా సముద్రంలోకి నెట్టివేశావు? ఐశ్వర్యభోగాలు నాకు వద్దు తండ్రీ! ఇప్పుడు నా చేయి పట్టుకుని, నన్ను త్వరగా ఈ సంసార బంధాల నుండి వెలుపలికి తీసుకురా [1]."

27. తూం హాత మాఝా ధరితాం । మీ యేఈ హో వరతా ।
మాండీవరీ ఫోడ హోతాం । త్యా నిమిత్తానేం హీ భేట ॥27॥

భావం: "మీరు నా చేయి పట్టుకుంటే నేను సులభంగా ముక్తుడనవుతాను. నా తొడపై ఈ భయంకరమైన కురుపు రావడం కేవలం ఒక నిమిత్తం మాత్రమే, దీని వల్లే నాకు ఈ రోజు మీ దివ్య చరణాల భేటీ (దర్శనము) లభించింది" అని వేడుకున్నాడు.

28. మాఝా మంగళ హో భావ । గురు మ్హణే ఫోడా దాఖివ ।
యేరు మాండీ పాహే తంవ । స్ఫోటకాభావ ఝాలాచి ॥28॥

భావం: గురుదేవుడు చిరునవ్వు నవ్వి, "నీ భక్తి ఎంతో మంగళప్రదమైనది. సరే, నీ తొడపై ఉన్న ఆ కురుపును నాకు ఒకసారి చూపించు" అన్నారు. రాజు తన తొడ భాగాన్ని చూసుకోగా... ఆశ్చర్యకరం! స్వామివారి కరుణా వీక్షణాల వల్ల ఆ భయంకరమైన కురుపు క్షణంలో మాయమైపోయి, అక్కడ చర్మం ఎంతో మృదువుగా మారిపోయింది!

29. మ్హణే శాబాస హే భేట । మాఝా గమవిలా స్ఫోట ।
మ్హణే నేణే మీ హే కూట । ద్యావీ భేట హా తవ హేతూ ॥29॥

భావం: రాజు ఆనందంతో, " మీ దివ్య దర్శనంతో నా వ్యాధి పూర్తిగా నశించింది. ఈ మాయా నాటకం (కూటము) నాకేమీ తెలియదు, నన్ను కలుసుకోవాలనే మీ సంకల్పం వల్లే ఇది సాధ్యమైంది" అని స్తుతించాడు.

30. మీ శాస్త్రబాహ్య జరీ । గోహత్యాదిక న కరీం ।
మ్హణే మాఝీ పహా పురీ । నమస్కారీ వారీంవార ॥30॥

భావం: రాజు వినయంగా, "స్వామీ! నేను జన్మ చేత వైదిక శాస్త్రాలకు బాహ్యుడనైనప్పటికీ (మ్లేచ్ఛుడనైనప్పటికీ), నా పాలనలో నేను ఎన్నడూ గోహత్య (ఆవులను చంపడం) గానీ, సత్పురుషులకు ద్రోహం గానీ చేయలేదు. దయచేసి ఒకసారి నా రాజధాని నగరానికి విచ్చేసి నన్ను అనుగ్రహించండి" అని స్వామివారికి పదే పదే నమస్కరించాడు.

31. తో అమిత సేనా దావీ । తయాం పాలఖీంత బైసవీ ।
స్వయేం పాయీం చాలే పదవీ । గురు బైసవీ యానీ తయా ॥31॥

భావం: రాజు తన అపారమైన సైన్యాన్ని స్వామివారికి చూపించి, స్వామివారిని వైభవంగా పల్లకీలో ఆసీనులను చేశాడు. తాను మాత్రం రాజుగా ఉన్నప్పటికీ, స్వామివారి పల్లకీ పక్కన ఒట్టి కాళ్లతో నడవడానికి సిద్ధపడ్డాడు. కానీ గురుదేవుడు అతని భక్తిని మెచ్చి, అతనిని కూడా గౌరవంగా తన వాహనంలో కూర్చోబెట్టారు.

32. పుఢేం దర్శన ఘే మ్హణూన । పాపనాశతీర్థీ యేవూన ।
రాహే గురు త్యా ప్రార్థూన । నాగనాథ ఘరీం నేయీ ॥32॥

భావం: మార్గమధ్యంలో స్వామి వారు 'పాపనాశ తీర్థం' వద్ద ఆగి, అక్కడ రాజుకు పుణ్యదర్శనాన్ని ఇప్పించారు. ఆ తర్వాత సాయందేవుని మనవడైన 'నాగనాథుడు' స్వామివారిని ప్రార్థించి, ఎంతో వైభవంగా తన గృహానికి (ఇంటికి) తీసుకువెళ్లాడు.

33. గురు ముఖ్య శిష్యాంసహిత । జేవూనియాం తీర్థీ యేత ।
తో రాజా త్యా నగరాంత । నే వాచత గాజత గాత ॥33॥

భావం: గురుదేవుడు తన ముఖ్య శిష్యులతో కలిసి నాగనాథుని ఇంట్లో భోజనం (భిక్ష) ముగించుకుని తిరిగి తీర్థక్షేత్రానికి విచ్చేశారు. ఆ మ్లేచ్ఛ రాజు స్వామివారిని తన రాజధాని నగరంలోకి మంగళ వాయిద్యాలతో, భజన కీర్తనలతో అత్యంత వైభవంగా ఊరేగింపుగా తీసుకువెళ్లాడు.

34. వివిక్త దృష్టి భగవాన । జాతీ పురీం భక్తాధీన ।
దావీ సర్వా భేటవోన । ప్రీతీ కరున నిజైశ్వర్యా ॥34॥

భావం: సమస్త ప్రపంచంపై నిరాసక్తత కలిగిన ఆ సాక్షాత్తు భగవంతుడైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు, కేవలం తన భక్తునికి కట్టుబడి (భక్తాధీనుడై) అతని నగరానికి విచ్చేశారు. ఆయన అక్కడ ఉన్న జనులందరికీ తన దివ్య దర్శనాన్ని ఇస్తూ, తన అద్భుతమైన ఐశ్వర్యాన్ని, కరుణను అందరిపై కురిపించారు.

35. తీ గమ్మత న బోలవేం । మహోత్సవ కేలా రావేం ।
ఆతాం పాదదాస్య ద్యావేం । మ్హణూనీ భావేం ప్రార్థీ భూప ॥35॥

భావం: ఆ నగరంలో జరిగిన ఆ దివ్య ఉత్సవ సంబరాలను నోటితో వర్ణించడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు (న బోలవేం). రాజు ఎంతో వైభవంగా ఆ మహోత్సవాన్ని జరిపించాడు. ఆ తర్వాత అతడు స్వామివారి పాదాలపై పడి, "స్వామీ! నాకు ఈ రాజభోగాలు చాలు, ఇకపై నాకు మీ చరణ దాస్యాన్ని ప్రసాదించు" అని భక్తితో వేడుకున్నాడు.

36. తనయా రాజ్య దేఊన । తూం శ్రీశైలావర యేవూన ।
ఘేయీ మాఝేం దర్శన । రావ జ్ఞాన అసో మ్హణే ॥36॥

భావం: అప్పుడు శ్రీగురుదేవుడు అతనితో ఇలా అన్నారు: "రాజా! ప్రస్తుతానికి నీ బాధ్యతలను పూర్తి చేయి. నీ కుమారునికి (తనయునికి) ఈ రాజ్యాధికారాన్ని అప్పగించి, ఆ తర్వాత నువ్వు పవిత్ర 'శ్రీశైల పర్వతానికి' విచ్చేసి అక్కడ నా దివ్య దర్శనాన్ని తీసుకో. నీకు పరిపూర్ణ ఆత్మజ్ఞానము సిద్ధించుగాక!" అని ఆశీర్వదించారు.

37. పదీం నమ్ర ఝాలా రావ । ఆశ్వాసన గురురావ ।
గాణగాపురీం పునః ఠావ । ఘేయీ దేవ భక్తాధీన ॥37॥

భావం: స్వామివారి ఆజ్ఞను విని రాజు ఎంతో వినయంతో ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు. గురురాజు అతనికి అభయమిచ్చి ఓదార్చారు. ఆ తర్వాత భక్తాధీనుడైన ఆ దత్తదేవుడు తిరిగి గాణగాపురం క్షేత్రంలోని తన మఠానికి విచ్చేశారు.

38. తేం అఘహారి దర్శన । హోతాం జనహీ హర్షూన ।
సర్వ కరితీ నీరాంజన । గురు స్తవనపూర్వక తేం ॥38॥

భావం: సమస్త పాపాలను హరించే ఆ శ్రీగురుదేవుని తిరుగు ప్రయాణ దర్శనాన్ని చూసి గాణగాపురంలోని జనులందరూ ఎంతో ఆనందించారు. వారందరూ స్వామివారికి కర్పూర నీరాజనాలు సమర్పిస్తూ, భక్తితో గురు స్తోత్రాలను పఠిస్తూ మంగళ హారతులు ఇచ్చారు.

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే పంచాశత్తమోఽధ్యాయః॥