శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 8

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 8

 

ఈ ఓవ్యాలు, శ్రీపాద శ్రీవల్లభ స్వామి వారు గోకర్ణం నుండి కురుపురం (కురువపూర్) చేరుకోవడం, అక్కడ ఒక నిరాశ్రయురాలైన స్త్రీని ఆత్మహత్య నుండి రక్షించడం మరియు ఆమెకు శని ప్రదోష వ్రత మహిమను వివరించే కథను తెలియజేస్తాయి.

====

1. సిద్ధ సంక్షేపేం సాంగత । శ్రీపాద తేథూని యేత ।
కృష్ణాతీరీం హోయీ స్థిత । కురుపురాంత తారక ॥1॥

భావం: సిద్ధ యోగి నామధారకుడికి సంక్షిప్తంగా కథను కొనసాగిస్తూ ఇలా అన్నాడు: "ఆ తర్వాత శ్రీపాద శ్రీవల్లభ స్వామి వారు గోకర్ణ క్షేత్రం నుండి బయలుదేరి, కృష్ణా నదీ తీరాన ఉన్న 'కురుపురం' (కురువపూర్) క్షేత్రానికి చేరుకుని, అక్కడ భక్తులను తరింపజేస్తూ స్థిరపడ్డారు."

2. మూర్ఖ ప్రజాసమవేత । లోకనిందేనేం హో త్రస్త ।
జీవ ద్యాయా కృష్ణేంత । ఆకస్మాత దేఖే దేవ ॥2॥

భావం: ఆ గ్రామంలో 'అంబిక' అనే ఒక బ్రాహ్మణ స్త్రీ ఉండేది. ఆమెకు పుట్టిన కొడుకు తీవ్రమైన మూర్ఖుడు (బుద్ధిహీనుడు). దాంతో ఊరి జనులందరూ ఆమెను, ఆమె కొడుకును ఎగతాళి చేస్తూ నిందించేవారు. ఆ లోకనిందను భరించలేక, ఆమె తన కొడుకుతో కలిసి కృష్ణా నదిలో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి సిద్ధపడింది. సరిగ్గా అదే సమయానికి అక్కడ స్నానం చేస్తున్న శ్రీపాద ప్రభువును ఆమె చూసింది.

3. ప్రభూ తిలా నిరోపితీ । ఆత్మహత్యా దుస్తర మ్హణతీ ।
జన్మాంతరీం సుపుత్రాప్తీ । వ్హాయా ప్రార్థీ మగ తీ నారీ ॥3॥

భావం: శ్రీపాద ప్రభువు ఆమెను వారించి, ఆత్మహత్య చేసుకోవడం మహాపాపమని, దాని వల్ల ఘోరమైన నరక కష్టాలు అనుభవించాల్సి వస్తుందని చెప్పారు. అప్పుడు ఆ స్త్రీ స్వామివారి పాదాలపై పడి, "స్వామీ! వచ్చే జన్మలోనైనా నాకు ఒక మంచి సద్గుణవంతుడైన కొడుకు పుట్టేలా అనుగ్రహించు" అని ప్రార్థించింది.

4. తన్నిష్ఠా ఓళఖూన । గురు సాంగతీ ఆఖ్యాన ।
ఉజ్జనీంత చంద్రసేన । శివార్చన కరీ ప్రదోషీం ॥4॥

భావం: ఆమె యొక్క నిశ్చలమైన ఆర్తిని, భక్తిని గ్రహించిన శ్రీపాదుడు, ఆమెకు పూర్వం జరిగిన ఒక పవిత్రమైన కథను (ప్రదోష వ్రత మహిమను) ఈ విధంగా చెప్పడం ప్రారంభించారు: "పూర్వం ఉజ్జయిని నగరంలో 'చంద్రసేనుడు' అనే ఒక శివభక్తుడైన రాజు ఉండేవాడు. ఆయన నిష్టతో శివునికి ప్రదోష పూజలు చేసేవాడు."

5. త్యాచా అమూల్య సన్మణీ । హరాయా నృప తత్క్షణీం ।
ఘేవోనీ అక్షౌహిణీ । ఉజ్జనీ వేఢితే తే ॥5॥

భావం: ఆ రాజు వద్ద శివుడు అనుగ్రహించిన ఒక అమూల్యమైన చింతామణి (రత్నం) ఉండేది. దానిని ఎలాగైనా అపహరించాలని పొరుగు దేశాల రాజులందరూ కలిసి, తమ అక్షౌహిణి సైన్యాలతో వచ్చి ఉజ్జయిని నగరాన్ని చుట్టుముట్టారు.

6. హస్త్యశ్చ రథ పత్తీ । పాహోనీ న భీ చిత్తీం ।
శివా పూజీ తో భూపతీ । తేం దేఖతీ గోపపుత్ర ॥6॥

భావం: కోట వెలుపల ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు మరియు కాలి భటులతో కూడిన శత్రు సైన్యాన్ని చూసి కూడా రాజు ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆయన ప్రశాంతంగా కూర్చుని శివపూజ చేసుకోసాగాడు. ఈ దృశ్యాన్ని అక్కడ ఉన్న గొల్లపిల్లలు (గోపపుత్రులు) గమనించారు.

7. అశ్వత్థ సంనిధానీం । అంగణీ తే పాషాణీం ।
పూజితీ, త్యాం నేతీ జననీ । పూజనీం రమే ఏక బాళ ॥7॥

భావం: రాజు భక్తికి ముగ్ధులైన ఆ గొల్లపిల్లలు, ఒక రావి చెట్టు (అశ్వత్థ వృక్షం) దగ్గరకు వెళ్లి, కొన్ని రాళ్లను తెచ్చి వాటిని శివలింగాలుగా భావించి పూజించడం ప్రారంభించారు. సాయంత్రం కాగానే ఆ పిల్లల తల్లులు వచ్చి వారిని ఇళ్లకు తీసుకెళ్లారు. కానీ ఒక బాలుడు మాత్రం ఆ పూజలోనే మునిగిపోయి అక్కడే ఉండిపోయాడు.

8. రాహే మేళా జాతాం ఏక్లా । పూజా లోటుని మాతా త్యాలా ।
ఓఢీ తో మూర్ఛిత పడలా । శివ త్యాలా దే సాయుజ్జ ॥8॥

భావం: మిగిలిన పిల్లలంతా వెళ్ళిపోయినా ఆ బాలుడు ఒక్కడే పూజ చేసుకుంటుండటం చూసి, అతని తల్లి కోపంతో వచ్చి ఆ రాళ్ల పూజను కాలితో నెట్టేసి, బాలుడిని బలవంతంగా లాక్కెళ్లడానికి ప్రయత్నించింది. ఆ బాధతో బాలుడు మూర్ఛపోయాడు. అతని అనన్య భక్తికి మెచ్చిన పరమశివుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమై, ఆ ప్రదేశాన్ని ఒక దివ్యమైన సువర్ణ మందిరంగా మార్చి, ఆ బాలుడికి తన సాయుజ్య ముక్తిని (అనుగ్రహాన్ని) ప్రసాదించాడు.

9. పుఢేం నందస్త్రీ హోఊన । మాతా లాహే కృష్ణనందన ।
జ్యోతిర్లింగ తేం దేఖూన । ద్వేష సోడూన జాతీ రాజే ॥९॥

భావం: శివుడు ఆ బాలుడి తల్లికి ఒక వరం ఇచ్చాడు: "నువ్వు వచ్చే జన్మలో యశోదాదేవిగా పుడతావు. సాక్షాత్తు శ్రీకృష్ణుడు నీకు పుత్రుడిగా జన్మిస్తాడు." అక్కడ వెలసిన ఆ దివ్య జ్యోతిర్లింగాన్ని చూసి, శత్రు రాజులందరూ తమ ద్వేషాన్ని వీడి, చంద్రసేన రాజుకు లొంగిపోయి వెనుదిరిగారు.

10. పుఢేం సుత వ్హావా తరీ । శనిప్రదోష తూం కరీం ।
యేరు మ్హణే తుమ్హాసరీ । జన్మాంతరీ పుత్ర వ్హావా ॥10॥

భావం: ఈ కథను చెప్పిన తర్వాత శ్రీపాద ప్రభువు అంబికతో ఇలా అన్నారు: "నాయనా! నీకు కూడా వచ్చే జన్మలో జ్ఞానవంతుడైన పుత్రుడు కలగాలంటే, నువ్వు నిష్టతో 'శని ప్రదోష వ్రతాన్ని' ఆచరించు." అందుకు ఆమె, "స్వామీ! నాకు వచ్చే జన్మలో సాక్షాత్తు నీ అంతటి వాడు (నీలాంటివాడు) కొడుకుగా పుట్టాలి" అని కోరుకుంది.

11. జో భావికాం దేయీ వర । తథా మ్హణూనీ శిరావర ।
మూర్ఖపుత్రాచ్యా ధరీ కర । విద్వద్వర తో జాహలా ॥11॥

భావం: భక్తుల కోర్కెలను తీర్చే శ్రీపాదుడు "తథాస్తు! (నువ్వు కోరినట్లే జరుగుగాక)" అని పలికాడు. ఆ తర్వాత ఆమె పక్కనే ఉన్న మూర్ఖుడైన కొడుకు తలపై స్వామివారు తన హస్తాన్ని ఉంచారు. అంతే! ఆ క్షణంలోనే ఆ బాలుడు సకల వేద శాస్త్రాలు తెలిసిన గొప్ప పండితుడిగా మారిపోయాడు.

12. తీ కరునీ ప్రదోషపూజా। పుఢేం ఝాలీ విప్రాత్మజా ।
స్వసమాంన నాహీం దుజా । మ్హణూనీం హో తస్తుత దత్త ॥12॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ స్వామివారి ఉపదేశం ప్రకారం శని ప్రదోష వ్రతాన్ని ఆచరించి, తదుపరి జన్మలో ఒక పవిత్రమైన బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో 'అంబా భవాని' అనే కన్యగా జన్మించింది. ఆమెకు తనతో సమానమైనవాడు ఈ సృష్టిలో ఇంకెవరూ లేరు కాబట్టి, సాక్షాత్తు ఆ దత్తాత్రేయుడే ఆమె గర్భాన ద్వితీయావతారమైన 'శ్రీ నృసింహ సరస్వతి' రూపంలో జన్మించాడు.

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే అష్టమోఽధ్యాయః॥