శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము – 7

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము – 7

 

ఈ ఓవ్యాలు, గోకర్ణ క్షేత్రం యొక్క అద్భుతమైన పాపపరిహారక మహిమను మరియు అక్కడ ఒక చండాల స్త్రీకి సైతం ముక్తి ఎలా లభించిందో తెలిపే కథను వివరిస్తాయి.

==

1. హోతా నరపతీ ఏక । మిత్రసహ తత్సేవక ।
శ్రాద్ధీం నృమాంస దే ఠక । వసిష్ఠాదిక ఋషీంసీ ॥1॥

భావం: పూర్వం 'మిత్రసహుడు' అనే ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఒకసారి ఒక మోసగాడు (రాక్షసుడు) వంటవాడి రూపంలో వచ్చి, ఆ రాజుకు తెలియకుండా శ్రాద్ధ కర్మ సమయంలో వసిష్ఠ మహర్షి మొదలైన ఋషులకు మానవ మాంసాన్ని వడ్డించాడు.

2. ఋషీ రుసే దేయీ శాప । బ్రహ్మరాక్షస హో భూప ।
విప్రా మారీ తత్స్త్రీ శాప । దే స్త్రీసంపర్కే మరసీ ॥2॥

భావం: శ్రాద్ధాన్నంలో మానవ మాంసం ఉందని గ్రహించిన వసిష్ఠ మహర్షి తీవ్ర ఆగ్రహంతో, ఆ రాజును 'బ్రహ్మరాక్షసుడు' కమ్మని శపించాడు. రాక్షసుడిగా మారిన ఆ రాజు ఒక బ్రాహ్మణుడిని చంపి తిన్నాడు. దాంతో ఆ బ్రాహ్మణుడి భార్య దుఃఖిస్తూ, "నీవు నీ భార్యను తాకగానే మరణిస్తావు" అని రాజుకు మరో శాపం ఇచ్చింది.

3. తో భూప బారా సాల । జాతాం ప్రాగ్వత్ హో విమల ।
సాంగే రాణీసీ సకల । శాపబోల బ్రాహ్మణీచా ॥3॥

భావం: పన్నెండు సంవత్సరాల పాటు ఆ రాక్షస రూపాన్ని అనుభవించిన తర్వాత, రాజుకు శాపవిమోచనం కలిగి మళ్లీ పూర్వపు పవిత్ర రూపం వచ్చింది. తిరిగి రాజ్యానికి వచ్చిన రాజు తన రాణికి ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ ఇచ్చిన శాపం గురించి అంతా వివరించాడు.

4. దుఃఖేం మరుం ఇచ్ఛీ రాణీ । రాజా తిలా సాంవరోనీ ।
కేలేం పాప సాంగోనీ । తారా మ్హణూనీ ప్రార్థీ విప్రా ॥4॥

భావం: భర్తతో కలిసుంటే ఆయన మరణిస్తాడనే విచారంతో రాణి ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకుంది. రాజు ఆమెను ఓదార్చి, బ్రాహ్మణులను ఆశ్రయించి, "నా వల్ల జరిగిన పాపాలను పరిహరించి, నన్ను ఉద్ధరించండి" అని వేడుకున్నాడు.

5. మనస్యేకం వచస్యేకం । అసా నోహే హా సేవక ।
హేం జాతోనీ ద్విజ లోక । సాంగే సమ్యక్ తీర్థయాత్రా ॥5॥

భావం: రాజు మనసులో ఒకటి, మాటలో ఒకటి ఉంచుకునే కపట స్వభావుడు కాడని, అతని పశ్చాత్తాపం నిజమైనదని బ్రాహ్మణులు గ్రహించారు. అందువల్ల వారు రాజుకు పవిత్రమైన తీర్థయాత్రలు చేయమని ఉపదేశించారు.

6. బ్రహ్మహత్యా న జాయ తీ । మగ భూపా వాటే భీతీ ।
మిథిలాపురీం మహామతీ । సాంగే ఖంతీ గౌతమాతే ॥6॥

భావం: ఎన్ని యాత్రలు చేసినా అతని బ్రహ్మహత్యా పాతకం మాత్రం తొలగిపోలేదు. దాంతో రాజు మనసులో భయం ఎక్కువైంది. చివరికి ఆయన మిథిలా నగరానికి చేరుకుని, అక్కడ ఉన్న పరమ జ్ఞాని అయిన గౌతమ మహర్షిని ఆశ్రయించి తన ఆవేదననంతా చెప్పుకున్నాడు.

7. మునీం తయా ఆశ్వాసూన । సాంగే క్షేత్ర గోకర్ణ ।
తేథేం దోష నివారూన । తూం పావన హోశీల్ బా ॥7॥

భావం: గౌతమ మహర్షి ఆ రాజును ఓదార్చి ఇలా అన్నారు: "నాయనా! నువ్వు వెంటనే గోకర్ణ క్షేత్రానికి వెళ్లు. అక్కడ నీ సమస్త పాపాలు నివారణ అయి, నువ్వు మళ్లీ పవిత్రుడవు అవుతావు."

8. ఐక థోడేసేం ఆఖ్యాన । మ్యాం దేఖిలేం తే సాంగేన ।
శివదూత యేతీ ధాంవూన । చండాళీ మరతాం ఏక ॥8॥

భావం: ముని ఇంకా ఇలా చెప్పారు: "గోకర్ణ క్షేత్ర మహిమ గురించి నేను స్వయంగా చూసిన ఒక చిన్న కథను చెప్తాను విను. ఒకసారి అక్కడ ఒక చండాల స్త్రీ మరణించినప్పుడు, ఆమెను తీసుకెళ్లడానికి శివదూతలు వేగంగా వచ్చారు."

9. హర్ష పాహతాం హో తయాం । మ్యాం పుసతాం, కరునీ దయా ।
తే సాంగతీ మాతేం రాయా । విప్రజాయా ప్రాగ్జన్మీం హే ॥9॥

భావం: "ఆ శివదూతల ముఖాల్లోని ఆనందాన్ని చూసి నేను వారిని కారణం అడిగాను. అప్పుడు వారు నాపై దయతో ఇలా చెప్పారు: 'ఓ రాజా! ఈ స్త్రీ పూర్వజన్మలో ఒక బ్రాహ్మణుడి భార్య'."

10. హీ బాలవిధవా ఝాలీ । జారకర్మీం రమలీ ।
స్వజనాన్నీం సోడిలీ । వ్యక్త ఝాలీ వైశ్యకాంతా ॥10॥

భావం: "'ఆ జన్మలో ఆమె చిన్నతనంలోనే విధవరాలైంది. ఆ తర్వాత దారితప్పి వ్యభిచారంలో పడింది. దాంతో బంధువులంతా ఆమెను వదిలేశారు. ఆపై ఆమె ఒక వైశ్యుడితో (కోమటితో) కలిసి జీవించింది'."

11. అసభ్య సంగేం దుష్ట । జారకర్మేం ఝాలీ భ్రష్ట ।
మద్యమాంసేం ఝాలీ పుష్ట । నేణే కష్ట పుఢీల తీ ॥11॥

భావం: "'చెడు సావాసాల వల్ల ఆమె పూర్తిగా భ్రష్టురాలైంది. మద్యం, మాంసాలు తింటూ శరీరాన్ని పెంచింది కానీ, భవిష్యత్తులో రాబోయే పాపకర్మల కష్టాల గురించి ఆలోచించలేదు'."

12. మత్తా తే మేష మ్హణూన । గోవత్సా ఖాయీ మారూన ।
దుజే దినీ శిర పాహూన । శివ మ్హణూన ఛపవీ తేం ॥12॥

భావం: "'ఒకరోజు ఆమె మత్తులో ఉండి, ఆవు దూడను గొర్రె అనుకుని చంపి తినేసింది. మరుసటి రోజు ఉదయం ఆ దూడ తలను చూసి భయపడి, 'శివ శివ!' అనుకుంటూ ఆ తలను ఎవరికీ కనపడకుండా దాచేసింది'."

13. అసీ నాందతా తీ మేలీ । గోవధేం హో చండాళీ ।
అవిచారేం హో ఆంధళీ । వ్రణే ఝాలీ జారకర్మేం ॥13॥

భావం: "'ఆ పాపంతోనే ఆమె మరణించింది. గోవధ (ఆవును చంపడం) చేసినందువల్ల ఈ జన్మలో చండాల స్త్రీగా పుట్టింది. పూర్వజన్మ అవివేకం వల్ల ఈ జన్మలో పుట్టుకతోనే గ్రుడ్డిదైంది, వ్యభిచార పాపం వల్ల ఒళ్లంతా వ్రణాలతో (పుండ్లతో) బాధపడింది'."

14. అసీ తోకపణేం ఝాలీ । మాయబాపేం రక్షియేలీ ।
లవకర తేహీ మేలీం । పోరీ ఝాలీ నిరాశ్రయ ॥14॥

భావం: "'ఈ జన్మలో ఆమెకు చిన్నతనంలో తల్లిదండ్రుల ఆసరా ఉన్నప్పటికీ, వారు కూడా త్వరలోనే మరణించారు. దాంతో ఆ పిల్లకు దిక్కులేకుండా పోయింది'."

15. తీ జన సంయోగేశీం । ఆలీ గోకర్ణక్షేత్రాసీ ।
వస్త్రహీన ఉపవాసీ । వ్రతదివశీ మాగే అన్న ॥15॥

భావం: "'ఆ తర్వాత ఆమె కొంతమంది జనులతో కలిసి ఎలాగోలా గోకర్ణ క్షేత్రానికి చేరుకుంది. అక్కడ బట్టలు కూడా సరిగ్గా లేక, ఆకలితో అలమటిస్తూ, ఒక శివరాత్రి (వ్రతము) పర్వదినం నాడు అన్నం కోసం యాచించడం ప్రారంభించింది'."

16. తీ యాచావయా కర । పుఢేం కరీ, కోణీ నర ।
కరీం టాకీ బిల్వపత్ర । టాకీ దూర హుంగోనీ తీ ॥16॥

భావం: "'ఆమె అన్నం కోసం చేతులు చాచగా, అక్కడ ఉన్న ఒక భక్తుడు అన్నం అనుకుని ఆమె చేతిలో కొన్ని మారేడు దళాలను (బిల్వపత్రాలను) వేశాడు. ఆమె అది అన్నం కాదని గ్రహించి, వాసన చూసి విసుగ్గా దూరం విసిరికొట్టింది'."

17. పడే దిష్టేం లింగావర । తేణే తుష్టే గౌరీవర ।
కరీ ఇలా భవపార । ధాడీ శీఘ్ర ఆమ్హాం యేథేం ॥17॥

భావం: "'ఆమె విసిరేసిన ఆ బిల్వపత్రాలు సరిగ్గా అక్కడ ఉన్న శివలింగంపై పడ్డాయి. శివరాత్రి నాడు తెలియకుండా చేసినా, ఆ బిల్వార్చనకు పార్వతీపతి (గౌరీవరుడైన శివుడు) ఎంతో సంతోషించాడు. ఆమె సమస్త పాపాలను క్షమించి, భవసాగరం దాటించి, ఆమెను కైలాసానికి తీసుకురావాలని మమ్మల్ని పంపాడు'."

18. పునర్న జన్మేల హీ । మ్హణోనియాం నేలీ త్యాంహీం ।
గౌతమ మ్హణే తూంహీ । నృపా పాహీం గోకర్ణాతేం ॥18॥

భావం: "'ఇకపై ఆమెకు పునర్జన్మ లేదు' అని చెబుతూ శివదూతలు ఆమె ఆత్మను కైలాసానికి తీసుకెళ్లారు. గౌతమ మహర్షి రాజుతో, "ఓ రాజా! అంతటి పాపాత్మురాలికే ముక్తినిచ్చిన ఆ గోకర్ణ క్షేత్రాన్ని నువ్వు కూడా దర్శించు" అని చెప్పారు.

19. నృప చమత్కార మానూన । జాతాంచీ హో పాంవన ।
తేథ సాక్షాచ్ఛివ జాణ । మ్హణోన యే శ్రీపాద ॥19॥

భావం: గౌతమ ముని మాటలకు రాజు ఎంతో ఆశ్చర్యపడి, వెంటనే గోకర్ణ క్షేత్రానికి వెళ్లి పావనుడయ్యాడు. ఆ గోకర్ణ క్షేత్రంలో సాక్షాత్తు పరమశివుడే కొలువై ఉన్నాడని గ్రహించి, శ్రీపాద శ్రీవల్లభ స్వామి వారు కూడా తమ నివాసం కోసం ఆ క్షేత్రానికి విచ్చేశారు.

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే సప్తమోఽధ్యాయః॥