శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము – 3

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము – 3

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) భగవంతుడు అవతారాలు ఎత్తడానికి గల కారణాన్ని మరియు అంబరీషోపాఖ్యానాన్ని వివరిస్తాయి.

====

1. ఐసేం వేదధర్మాఖ్యాన । నామధారక ఐకూన ।
పుసే కాం హా దేవ అసూన । అవతరున యే యేథేం ॥

భావం: వేదధర్మశర్మ మరియు దీపకుని యొక్క ఆ పవిత్రమైన కథను విన్న తర్వాత, నామధారకుడు సిద్ధుడిని ఇలా అడిగాడు: "స్వామీ! భగవంతుడు సర్వసమర్థుడై ఉండి కూడా, ఈ భూమిపైకి మానవ రూపంలో ఎందుకు అవతరిస్తాడు?"

2. కాం ఘే దశావతార హే । సిద్ధ మహణే ఐక తూం హేం ।
అంబరీషాకరితాం హేం । నటన ఆహే నారాయణా ॥

భావం: "ఆయన ఈ దశావతారాలను ఎందుకు ధరించాల్సి వచ్చింది?" అని నామధారకుడు అడుగగా, సిద్ధుడు ఇలా అన్నాడు: "నాయనా, విను! ఇదంతా ఆ నారాయణుడు తన పరమ భక్తుడైన అంబరీషుని కొరకు చేసిన లీల (నాటకం)."

3. దుర్వాస ఋషీ ద్వాదశీసీ । ఆలా అంబరీషాపాశీం ।
లావీ విలంబ కర్మాసీ । హో మానసీం ఖిన్న భూప ॥

భావం: ఒకానొక సమయమున ద్వాదశి తిథి నాడు దుర్వాస మహర్షి, అంబరీష మహారాజు వద్దకు వచ్చాడు. ఆయన తన నిత్యకర్మలను పూర్తి చేసుకోవడంలో చాలా ఆలస్యం చేశాడు. దాంతో ద్వాదశి ఘడియలు ముగిసిపోతుండడం చూసి రాజు మనస్సులో ఎంతో ఆందోళన చెందాడు.

4. టళే వేళా హేం జాణూన । రాజా కరీ జలపాన ।
గర్భవాసా జా మహణూన । దే కోపూన ఋషీ శాప ॥

భావం: ద్వాదశి పారణ వేళ మించిపోతోందని గ్రహించిన అంబరీషుడు, బ్రాహ్మణ భోజనానికి ముందే కేవలం తులసి తీర్థాన్ని స్వీకరించాడు. దీనిని గమనించిన దుర్వాస మహర్షి తీవ్రమైన కోపంతో, "నువ్వు భూమిపై పదే పదే మానవుడిగా జన్మించు" అని రాజుకు శాపం ఇచ్చాడు.

5. తేవ్హాం దయాళు యేఊన । స్వయేం శాప స్వీకారూన ।
అవతరే నారాయణ । జో అసోన సర్వవ్యాపీ ॥

భావం: ఆ సమయంలో భక్తవత్సలుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు అక్కడకు వచ్చి, తన భక్తుడైన అంబరీషుడిని కాపాడడం కోసం ఆ శాపాన్ని తానే స్వయంగా స్వీకరించాడు. ఆ విధంగా, సర్వవ్యాపి అయిన ఆ పరమాత్ముడు భూమిపై అవతారాలు ఎత్తడం ప్రారంభించాడు.

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే తృతీయోఽధ్యాయః॥