శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 20

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 20

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు గాణగాపురంలో కొలువై ఉన్న సమయంలో జరిగిన ఒక అద్భుతమైన లీలను వివరిస్తాయి. ఒక పేద బ్రాహ్మణ స్త్రీ తన కర్మఫలం వల్ల సంతానాన్ని కోల్పోగా, స్వామివారి అనుగ్రహంతో పొందిన పుత్రుడు ఉపనయన సమయంలో ధనుర్వాతంతో మరణిస్తాడు. ఆ తల్లి ఆవేదనను మరియు అక్కడకు ఒక బ్రహ్మచారి రాకను ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.:

====

1. ఐసేం పరిసునీ విప్ర । మ్హణే తేథేం కోణా వర ।
లాధలా బోలా సవిస్తర । ఐకేం ఉత్తర సిద్ధ మ్హణే ॥1॥

భావం: సిద్ధుని మాటలు విన్న నామధారక బ్రాహ్మణుడు ఇలా అడిగాడు: "స్వామీ! గాణగాపురంలో స్వామి వారి వల్ల ఎవరెవరు వరాలు పొందారు? ఆ లీలలన్నింటినీ నాకు సవిస్తరంగా చెప్పండి." అందుకు సిద్ధుడు సమాధానం చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

2. ఏక దశగ్రంథీ విప్ర । శిరోళగ్రామీం మృతపుత్ర ।
తద్భార్యేసీ ఏక విప్ర । సాంగే ఉగ్రకర్మవిపాక ॥2॥

భావం: సిద్ధుడు ఇలా అన్నాడు: "పూర్వం 'శిరోళ' అనే గ్రామంలో సకల వేదాలు తెలిసిన ఒక దశగ్రంథి బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతనికి పుట్టిన పిల్లలందరూ పుడుతూనే చనిపోతుండేవారు (మృతపుత్రులు). ఒకసారి ఒక జ్ఞానియైన బ్రాహ్మణుడు అతని భార్యను చూసి, ఆమె పూర్వజన్మల ఘోరమైన కర్మఫలాన్ని (ఉగ్రకర్మవిపాకము) ఈ విధంగా వివరించాడు."

3. త్వాం బ్రహ్మస్వశత ఘేతలేం । తయా పిశాచత్వ ఆలేం ।
త్యాణేం తుఝే సుత మారిలే । కర్మ కేలేం పాహిజే త్యాచేం ॥3॥

భావం: "'నువ్వు పూర్వజన్మలో ఒక బ్రాహ్మణుడికి చెందిన వంద సువర్ణ నాణేలను (ధనాన్ని) అపహరించావు. ఆ బాధతో మరణించిన ఆ బ్రాహ్మణుడు పిశాచంగా మారాడు. ఆ పిశాచమే కక్షతో నీకు పుట్టిన పుత్రులందరినీ చంపివేస్తోంది. కాబట్టి ఆ పాప పరిహారానికి నువ్వు ప్రాయశ్చిత్త కర్మలు చేయాలి' అని చెప్పాడు."

4. దే ద్రవ్య దద్గోత్రాసీ । సేవీ మాస ఏక గురుసీ ।
యేరు మ్హణే న మజపాశీం । ద్రవ్య గురుసీ సేవీ భావేం ॥4॥

భావం: "'ఆ పిశాచ ముక్తి కోసం అతని గోత్రానికి చెందిన వారికి కొంత ధనాన్ని దానం చేయి, అలాగే ఒక నెల రోజుల పాటు గాణగాపురంలో శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారిని సేవించు' అని ఆ జ్ఞాని చెప్పాడు. అందుకు ఆ స్త్రీ, 'అయ్యా! నా వద్ద దానం చేయడానికి ఎలాంటి ధనము లేదు, నేను కేవలం నా నిశ్చలమైన భక్తిభావంతో ఆ గురుదేవుడినే ఆశ్రయించి సేవించుకుంటాను' అని పలికింది."

5. అభయంకర రక్షు ఐసేం । మ్హణూనీ సేవితసే ।
స్వప్నీం భూత మారీతసే । రాఖీ తసే గురు తిసీ ॥5॥

భావం: "ఆమె గాణగాపురానికి చేరుకుని, 'ఓ అభయంకరా! నన్ను రక్షించు' అంటూ నిష్టతో స్వామివారిని సేవించసాగింది. ఒకరోజు కలలో (స్వప్నంలో) ఆ పిశాచం (భూతము) ఆమెను చంపడానికి రాగా, సాక్షాత్తు గురుదేవుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమై, ఆ పిశాచాన్ని కొట్టి, ఆమెను ఎంతో దయతో రక్షించారు."

6. సాంగే తత్ పరిహార జసా । జాగేంపణేం కరీ తసా ।
తేణే ముక్త ఝాలా పిసా । గురు ప్రసాద దే తిలా ॥6॥

భావం: "స్వామి వారు కలలో ఆ పిశాచ నివారణకు ఏ విధంగానైతే చెప్పారో, ఆమె మేల్కొన్న తర్వాత (జాగేంపణేం) అలాగే ఆచరించింది. దాంతో ఆ పిశాచానికి విముక్తి లభించింది. గురుదేవుడు ప్రసన్నుడై, ఆమెకు సత్సంతానం కలుగుతుందని ప్రసాదాన్ని (ఆశీర్వాదాన్ని) ఇచ్చారు."

7. తీ దోన పుత్ర ప్రసవే । తే దోఘే దిసతీ బరవే ।
థోర హోతాం వ్రత కరావేం । మ్హణునీ వేచితీ తే ద్రవ్య ॥7॥

భావం: "స్వామివారి అనుగ్రహంతో ఆమెకు ఇద్దరు చక్కని మగపిల్లలు జన్మించారు. వారు చూడటానికి ఎంతో తేజోవంతంగా ఉండేవారు. ఆ పిల్లలు పెద్దవారవుతుండగా, వారికి శాస్త్రోక్తంగా ఉపనయన వ్రతం చేయాలని నిశ్చయించి, తల్లిదండ్రులు అందుకోసం ధనాన్ని సిద్ధం చేశారు."

8. శ్రేష్ఠ తనయాచేం వ్రత । ఆరంభితా ధనుర్వాత ।
హోవోని తో వాంకత । సన్నిపాత న శమే యత్నేం ॥8॥

భావం: "పెద్ద కొడుకు ఉపనయన మహోత్సవాన్ని ఎంతో వైభవంగా ప్రారంభించారు. కానీ దురదృష్టవశాత్తు సరిగ్గా అదే సమయంలో ఆ బాలునికి తీవ్రమైన 'ధనుర్వాతం' సోకింది. అతని శరీరం విల్లులా వంగిపోయింది. ఎన్ని రకాల వైద్యాలు, యత్నాలు చేసినా ఆ సన్నిపాత వ్యాధి అస్సలు తగ్గలేదు."

9. తో తద్భావేం ఫిరవీ నేత్ర । మరే హోతాం అర్ధరాత్ర మాతా రడే పిటీ గాత్ర ।
బోధమాత్ర నాయకే తీ ॥9॥

భావం: "తీవ్రమైన నొప్పితో ఆ బాలుడు కళ్ళు తిప్పి, అర్ధరాత్రి కాగానే ప్రాణాలు విడిచాడు. కొడుకు మరణాన్ని చూసి ఆ తల్లి గుండె పగిలేలా ఏడ్చింది, తన శరీరాన్ని తానే బాదుకుంది. ఆ సమయంలో ఎవరు ఎంత ఓదార్చినా, ఏ జ్ఞానబోధలు చెప్పినా ఆమె వినే స్థితిలో లేదు."

10. దివస మధ్యాన్హీహీ యేతాం । జాలాయా తీ న దే ప్రేతా ।
బ్రహ్మచారీ స్పష్టవక్తా । తేథేం యేతాం ఝాలా తేవ్‌హాం ॥10॥

భావం: "మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం అవుతున్నా కూడా, ఆ తల్లి తన కొడుకు శవాన్ని అంత్యక్రియల కోసం తగులబెట్టడానికి అస్సలు ఒప్పుకోలేదు. 'నా కొడుకును బ్రతికించాల్సింది ఆ గురుదేవుడే' అంటూ ఏడవసాగింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఎంతో స్పష్టంగా మాట్లాడే ఒక దివ్య బ్రహ్మచారి బాలుడు అక్కడికి విచ్చేశాడు."

 

 

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే వింశోఽధ్యాయః॥