శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 35

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 35

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీకి మంత్రోపదేశానికి బదులుగా పతిసేవ మరియు పవిత్ర వ్రతాల ప్రాముఖ్యతను వివరించడాన్ని తెలియజేస్తాయి. మంత్రాలు బహిర్గతమైతే వాటి శక్తి ఎలా నశిస్తుందో చెప్పడానికి కచుడు-దేవయాని కథను, అలాగే పతిభక్తి మరియు వ్రత మహిమను చాటడానికి సీమంతిని కథను స్వామి వారు ఈ భాగంలో ఉపదేశించారు.

======

1. మంత్రోపదేశ ద్యా మలా । తేణేం నిత్య స్మరుం తుమ్హాంలా ।
గురు మ్హణే స్త్రీ మంత్రాలా । పాత్ర న తిలా పతిసేవా ॥1॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ స్వామివారితో, "స్వామీ! మీ నామాన్ని నిత్యం స్మరించుకోవడానికి నాకు ఏదైనా ఒక మంత్రోపదేశం చేయండి" అని వేడుకుంది. అందుకు గురుదేవుడు ఇలా అన్నారు: "అమ్మా! శాస్త్ర ప్రకారం స్త్రీలు ఇలాంటి గూఢ మంత్రోపదేశాలకు పాత్రులు కారు. ఒక స్త్రీకి తన భర్త సేవే అన్నింటికంటే గొప్ప మంత్రం మరియు ధర్మం."

2. అవశ్య ఐకేం హీ కథా । దేవీ దైత్యాం రణీం మారితాం ।
తయాం సంజీవనీ జపతాం । వాంచవితాం హోయ భార్గవ ॥2॥

భావం: స్వామి వారు మంత్ర రహస్యాన్ని వివరించడానికి ఒక కథను చెప్పడం ప్రారంభించారు: "పూర్వం దేవతలకు, రాక్షసులకు (దైత్యులు) ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. ఆ రణరంగంలో చనిపోయిన రాక్షసులను వారి గురువైన భార్గవుడు (శుక్రాచార్యుడు) తన వద్ద ఉన్న 'మృత సంజీవనీ మంత్రం' ద్వారా తిరిగి బ్రతికించేవాడు."

3. అచింత్య మంత్రవిద్యాశక్తీ । ఇంద్ర సాంగే శివాప్రతీ ।
ఆణవూన శుక్రాప్రతీ । ఉమాపతీ భక్షీతసే ॥3॥

భావం: "ఊహకందని ఆ సంజీవనీ మంత్ర విద్య యొక్క శక్తిని చూసి ఇంద్రుడు వెళ్లి పరమశివునికి మొరపెట్టుకున్నాడు. అప్పుడు ఉమాపతి అయిన శివుడు శుక్రాచార్యుడిని పిలిపించి, కోపంతో అతనిని మొత్తంగా మింగివేశాడు."

4. తో త్యాచే మూత్రద్వారా । పడే వాచవీ పునః క్రూరాం ।
బృహస్పతీ మ్హణే ఇంద్రా । బుడవూ మంత్ర షటకర్ణేశీ ॥4॥

భావం: "శివుని ఉదరంలో ఉన్న శుక్రాచార్యుడు శివుని స్తోత్రం చేసి, ఆయన శరీర మూత్రద్వారం గుండా బయటకు వచ్చాడు. బయటకు వచ్చిన శుక్రుడు మళ్లీ రాక్షసులను బ్రతికించడం మొదలుపెట్టాడు. ఇది చూసి దేవగురువైన బృహస్పతి ఇంద్రుడితో, 'ఈ మంత్ర రహస్యం ఆరుగురు చెవులకు తెలిసేలా చేసి, దీని శక్తిని నశింపజేయాలి ' అని ఉపాయం చెప్పాడు."

5. అసేం తయా బోలూన । స్వసుతా కచా దే ధాడూన ।
కపటీ శిష్య హోవూన । శుక్రా సేవూన తో రాహే ॥5॥

భావం: "ఆ విధంగా ఆలోచించి, బృహస్పతి తన కుమారుడైన 'కచుడు' ని రాక్షస గురువు వద్దకు పంపాడు. కచుడు తన అసలు రూపాన్ని దాచి, ఒక కపట శిష్యుడి వలె శుక్రాచార్యుని ఆశ్రమానికి వెళ్లి, ఆయనకు ఎంతో నిష్టతో సేవలు చేస్తూ అక్కడే ఉండిపోయాడు."

6. న వాసః శుభదో నోఽస్య । అసే మానూనీ దైత్య ।
మారితీ త్యా వాచవీ కావ్య । ద్వివార కన్యాస్నేహేం ॥6॥

భావం: "కచుడు దేవతల పక్షం వాడని అనుమానించిన రాక్షసులు , 'ఇతను ఇక్కడ ఉండటం మనకు శుభం కాదు' అని భావించి అతనిని రహస్యంగా చంపేశారు. కానీ శుక్రాచార్యుని కుమార్తెయైన 'దేవయాని' కచుడిని ప్రేమించడం వల్ల, ఆమె అభ్యర్థనపై శుక్రుడు తన సంజీవనీ మంత్రంతో అతనిని రెండు సార్లు తిరిగి బ్రతికించాడు."

7. దైత్య యత్నేం త్యా జాలూన । త్యాచేం భస్మ మద్యాతూన ।
దేతీ శుక్ర పీ నేణూన । మగ కన్థా విరహేం రడే ॥7॥

భావం: "ఈసారి రాక్షసులు ఎలాగైనా కచుడిని పూర్తిగా అంతం చేయాలని నిశ్చయించుకుని, అతనిని చంపి, శవాన్ని కాల్చి బూడిద చేశారు. ఆ బూడిదను శుక్రాచార్యుడు తాగే మద్యంలో కలిపారు. ఏమీ తెలియని శుక్రుడు ఆ మద్యాన్ని తాగేశాడు. కచుడు కనిపించకపోవడంతో దేవయాని విరహంతో ఏడవడం ప్రారంభించింది “.

8. శుక్రదాహీ దిశా దేఖే । శేఖీం కచా పోటీం దేఖేం ।
మ్హణే దేవయానీ ఐకేం । త్యా ఆణితాం మీ మరేన ॥8॥

భావం: "శుక్రాచార్యుడు తన దివ్యదృష్టితో చూడగా, కచుడు తన సొంత కడుపులోనే భస్మ రూపంలో ఉన్నాడని గ్రహించాడు. ఆయన కుమార్తెతో, 'అమ్మా దేవయానీ! విను, ఇప్పుడు నేను కచుడిని బ్రతికించి బయటకు తీసుకువస్తే, నా పొట్ట చీలిపోయి నేను మరణిస్తాను' అని చెప్పాడు."

9. కన్యాదివ్యమంత్ర మాగే । మ్హణే కచా వాంచవీం వేగేం ।
మగ మీ తూతేం మంత్రయోగేం । బాపా వేగేం వాంచవిన ॥9॥

భావం: "అప్పుడు దేవయాని ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, తన తండ్రి కడుపులో ఉన్న కచుడితో ఇలా అంది: 'కచా! మా నాన్నగారు నీకు ఆ దివ్య సంజీవనీ మంత్రాన్ని కడుపులోనే ఉపదేశిస్తారు. ఆ మంత్రంతో నువ్వు నా తండ్రి పొట్ట చీల్చుకుని బయటకు వచ్చి బ్రతుకు, ఆ వెంటనే ఆ మంత్రం ద్వారా నా తండ్రిని కూడా తిరిగి బ్రతికించు'."

10. దేహా త్యజీన మీ అన్యథా । అశీ కన్యోక్తి ఐకితాం ।
ఆశ్వాసునీ మోహేంపితా । మంత్ర దేతా ఝాలా తిలా ॥10॥

భావం: "'ఒకవేళ మీరు దీనికి ఒప్పుకోకపోతే నేను నా ప్రాణాలను త్యజిస్తాను' అనే కుమార్తె మాటను విని, పుత్రికా మోహంతో ఆ తండ్రి కడుపులో ఉన్న కచునికి ఆ రహస్య మంత్రాన్ని ఉపదేశించాడు."

11. తో మగ జపే వాచార్థ । తో యే త్యాచేం ఫోడునీ పోట ।
కన్యా తాతా ఉఠవీత । కచా క్షుత ఝాలా మంత్ర ॥11॥

భావం: "మంత్రోపదేశం పొందిన కచుడు దానిని జపించి, శుక్రాచార్యుని పొట్టను చీల్చుకుని బయటకు వచ్చాడు. ఆ వెంటనే కచుడు అదే మంత్రంతో తన గురువైన శుక్రాచార్యుడిని తిరిగి బ్రతికించాడు, దాంతో దేవయాని ఎంతో సంతోషించింది. కానీ, ఈ ప్రక్రియలో ఆ పరమ పవిత్ర మంత్రం దేవయాని అనే మూడో వ్యక్తికి కూడా స్పష్టంగా వినిపించింది."

12. మంత్రతంత్ర ప్రగట హోతా । తత్కాల యే నిర్వీయేతా ।
శుక్రమంత్రా యే హీనతా । ఆశా ఘేతా ఝాలా కచ ॥12॥

భావం: "శాస్త్ర నియమం ప్రకారం ఏ మంత్రతంత్రాలైతే రహస్యంగా ఉండాలో, అవి అందరికీ తెలిసి ప్రగటమైతే వాటి శక్తి తక్షణమే నశించిపోతుంది (నిర్వీర్యమవుతుంది). ఆ విధంగా శుక్రాచార్యుని సంజీవనీ మంత్రం తన శక్తిని కోల్పోయి హీనత్వాన్ని పొందింది. కచుడు తన విద్యాభ్యాసం ముగించుకుని దేవలోకానికి వెళ్లడానికి సిద్ధపడ్డాడు “

13. కన్యా తేవ్హాం వరీం మ్హణే । విద్యా దేఊనీ దిల్హేం జిణేం ।
తూం భగినీ కచ మ్హణే । తీ మ్హణే విద్యా విసర తూం ॥13॥

భావం: "అప్పుడు దేవయాని కచుడిని తన్ను వివాహం చేసుకోమని కోరింది. కానీ కచుడు, 'నేను నీ తండ్రి కడుపులో నుండి పుట్టాను, కాబట్టి ధర్మం ప్రకారం నువ్వు నాకు సోదరివి అవుతావు, నేను నిన్ను పెళ్లి చేసుకోలేను' అని నిరాకరించాడు. దాంతో కోపగించిన దేవయాని, 'నువ్వు నేర్చుకున్న ఈ విద్య నీకు అవసరమైనప్పుడు గుర్తుకు రాకుండా పోవుగాక!' అని శపించింది."

14. కచ జోరానేం వదే తిలా । విప్రావేగళా వరో తులా ।
శుక్ర ఉపదేశీ స్త్రీలా । భ్రష్ట ఝాలా మంత్ర త్యాచా ॥14॥

భావం: "కచుడు కూడా ప్రతిగా, 'నువ్వు నన్ను శపించావు కాబట్టి, ఒక బ్రాహ్మణ కన్యవైన నిన్ను ఏ బ్రాహ్మణుడూ వివాహం చేసుకోడు, నువ్వు ఒక క్షత్రియుడిని పెళ్లి చేసుకుంటావు' అని శపించాడు. ఈ విధంగా ఒక స్త్రీ ప్రమేయం వల్ల శుక్రాచార్యుని ఆ దివ్య మంత్రం పూర్తిగా భ్రష్టమైపోయింది."

15. తీ ద్విజపుత్రీ అసతాం । శాపేం ఝాలీ యయాతికాంతా ।
దోఘాం హానీ మంత్ర దేతాం । స్త్రియే బ్రతా ఆచరావేం ॥15॥

భావం: "ఆమె బ్రాహ్మణ పుత్రిక అయినప్పటికీ, ఆ శాపం వల్ల క్షత్రియ రాజైన 'యయాతి'కి భార్య అయింది. కాబట్టి, స్త్రీలకు ఇలాంటి గూఢ మంత్రాలు ఉపదేశించడం వల్ల ఇరుపక్షాలకూ హాని జరుగుతుంది. అందువల్లనే స్త్రీలు మంత్రాల జోలికి వెళ్లకుండా పవిత్ర వ్రతాలను ఆచరించాలి."

16. తీ మగ మ్హణే నాథా । వ్రత ఏక సాంగా ఆతాం ।
గురు మ్హణే సోమవ్రతా । కరితాం సర్వ సిద్ధీ హోయ ॥16॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ ఏడుస్తూ, "నాథా! అయితే నాకు ఇప్పుడే ఒక మంచి వ్రతాన్ని ఉపదేశించండి" అని వేడుకుంది. అందుకు గురుదేవుడు ఇలా అన్నారు: "'సోమవార వ్రతాన్ని' (సోమవ్రతము) నిష్టతో ఆచరించడం వల్ల మానవులకు సమస్త కోరికలు నెరవేరి సకల సిద్ధులు లభిస్తాయి."

17. హే సద్భావేం కరీం పరమ । ఆర్యావర్తీ చిత్రవర్మ ।
తయాసీమంతినీనామ । హో ఉత్తమ కన్యారత్న ॥17॥

భావం: స్వామి వారు ఆ వ్రత మహిమను వివరించే కథను చెప్పసాగారు: "పూర్వం ఆర్యావర్త దేశంలో 'చిత్రవర్ముడు' అనే రాజు ఉండేవాడు. అతనికి ఎంతో సుగుణవతియైన ఒక కుమార్తె జన్మించింది, ఆమెకు 'సీమంతిని' అని నామకరణం చేశారు .”

18. తియేస చౌదా వర్షేం హోతాం । యే వైధవ్య హేం కళతాం ।
తినేం మైత్రేయీ ప్రార్థితాం । సోమవ్రతా తీ సాంగే ॥18॥

భావం: "ఆమెకు పద్నాలుగు సంవత్సరాల వయసు రాగానే, జ్యోతిష్యులు ఆమె జాతకాన్ని చూసి, వివాహమైన కొద్ది రోజులకే ఆమెకు వైధవ్యం ప్రాప్తిస్తుందని చెప్పారు. దాంతో ఆందోళన చెందిన సీమంతిని, 'మైత్రేయీ దేవి'ని ఆశ్రయించి ప్రార్థించగా, ఆమె సీమంతినికి ఈ సోమవార వ్రత విధానాన్ని ఉపదేశించింది ."

19. నిశ్చయ మనీం ధరున । సోమవారీం ఉపోషణ ।
కింవా నక్తభోజన । కరిజే అర్చూన గౌరీశా ॥19॥

భావం: "మనసులో దృఢ నిశ్చయంతో ప్రతి సోమవారం నాడు ఉపవాసం ఉండాలి, లేదా రోజంతా ఉపవసించి రాత్రి పూట మాత్రమే భోజనం చేయాలి. ఎంతో భక్తితో ఉమామహేశ్వరులను (గౌరీశులని) షోడశోపచారాలతో పూజించాలి ."

20. దురితే హీ నాశా జాతీ । సౌభాగ్య సుత రాజ్యాసీ ।
దే శీఘ్ర గౌరీపతీ । అర్చితా త్యా ప్రదోషీం ॥20॥

భావం: "సోమవారం సాయంత్రం ప్రదోష సమయంలో ఆ గౌరీపతిని అర్చించడం వల్ల సమస్త పాపాలు నశించిపోతాయి. ఆ దేవుడు భక్తులకు అచంచలమైన ఐదవతనాన్ని, సత్సంతానాన్ని మరియు రాజభోగాలను అతి త్వరగా ప్రసాదిస్తాడు ."

21. హో దుఃఖిత తరీ వ్రతా । న సోడిజే సర్వథా ।
సీమంతినీ తేం ఐకతాం । కరీ వ్రతా దృఢచిత్తే ॥21॥

భావం: "'జీవితంలో ఎంతటి కష్టాలు, దుఃఖాలు వచ్చినప్పటికీ ఆ వ్రతాన్ని మాత్రం ఎన్నటికీ వదిలిపెట్టకూడదు' అని మైత్రేయి చెప్పింది. ఆ మాటలు విన్న సీమంతిని ఎంతో దృఢమైన చిత్తంతో ఆ వ్రతాన్ని క్రమం తప్పకుండా ఆచరించడం ప్రారంభించింది ."

22. దైవా లంఘీ కైసా కోణ । చిత్రాంగదా తీ దేఊన ।
రాజా గేహీం ప్రేమేం కరున । ఘే ఠేవూన త్యా జామాతా ॥22॥

భావం: "విధి రాతను ఎవరు మాత్రం దాటగలరు? సమయం రాగానే రాజు తన కుమార్తెయైన సీమంతినిని 'చిత్రాంగదుడు' అనే రాజకుమారునికి ఇచ్చి ఎంతో వైభవంగా వివాహం జరిపించాడు. ఆ అల్లుడిని రాజు తన భవనంలోనే ఎంతో ప్రేమతో ఉంచుకున్నాడు ."

23. బుడే యమునేత జామాతా । కన్యా ప్రాణ త్యజూం ఉఠతా ।
వారుని ఘరాన్హేం పితా । తరీ వ్రతా తీ న సోడీ ॥23॥

భావం: "ఒకరోజు ఆ అల్లుడు చిత్రాంగదుడు యమునా నదిలో విహరిస్తుండగా, ప్రమాదవశాత్తు నదిలో మునిగిపోయాడు భర్త మరణ వార్త విని సీమంతిని కూడా నదిలో దూకి ప్రాణాలు త్యజించడానికి సిద్ధపడింది, కానీ తండ్రి ఆమెను వారించి ఇంటికి తీసుకువచ్చాడు. అంతటి ఘోర విపత్తులోనూ ఆమె తన సోమవార వ్రతాన్ని మాత్రం అస్సలు వదల్లేదు ."

24. మహచ్చక్ర కాళాచేం హేం । కోణాచేనీ దూర నోహే ।
తీచా శ్వశుర శోకీం స్నేహేం । త్యా బాంధూన ఘే శత్రూ రాజ్య ॥24॥

భావం: "కాలచక్రం (కాళాచేం చక్రము) అత్యంత బలమైనది, దానిని ఎవరూ ఆపలేరు. చిత్రాంగదుని తండ్రి కొడుకు పోయిన శోకంలో ఉండగా, శత్రువులు సమయం చూసి దండెత్తి, అతనిని బంధించి అతని రాజ్యాన్ని లాక్కున్నారు ."

25. త్యా ఇంద్రసేనసుతా । పాతాళీ న్హేతి రాజసుతా ।
జీవవునీ వాసుకీ వార్తా । పుసే, సర్వ సాంగే తయా ॥25॥

భావం: "ఇటు నదిలో మునిగిపోయిన ఆ ఇంద్రసేనుని కుమారుడైన చిత్రాంగదుడిని నాగకన్యలు పాతాళ లోకానికి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ సర్పరాజైన 'వాసుకి' తన దివ్యశక్తితో అతడిని బ్రతికించి, జరిగిందంతా అడిగాడు. చిత్రాంగదుడు తన వృత్తాంతాన్ని అంతా వాసుకికి వివరించాడు ."  

26. తయా మగ సర్పనాథ । మ్హణే తుఝేం కోణ దైవత ।
యేరు మ్హణే గౌరీనాథ । మద్దైవత జగదీశ ॥26॥

భావం: "అప్పుడు ఆ సర్పనాథుడైన వాసుకి, 'నాయనా! నీకు ఈ ప్రాణభిక్ష ప్రసాదించిన నీ ఇష్ట దైవం ఎవరు?' అని అడిగాడు. అందుకు చిత్రాంగదుడు, 'సాక్షాత్తు ఆ గౌరీనాథుడే నా దైవము, ఆ జగదీశ్వరుడే నన్ను కాపాడాడు' అని పలికాడు ."

27. తో త్యాసి రాహే మ్హణే । చంద్రాగద పాఠవా మ్హణే।
మద్విరహేం మాతా శిణే । పత్నీ జిణేం వేచిలచీ ॥27॥

భావం: "వాసుకి అతనిని పాతాళంలోనే ఉండిపొమ్మనగా, చిత్రాంగదుడు (పాఠాంతరంలో చిత్రాంగదుడు) ఇలా వేడుకున్నాడు: 'స్వామీ! నా విరహంతో నా తల్లిదండ్రులు ఎంతో శోకిస్తుంటారు, నా భార్య సీమంతిని నా కోసమే ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని జీవిస్తోంది. దయచేసి నన్ను భూలోకానికి పంపండి'."

28. తో హయ సర్పా సవే ధాడీ । వేగేం ఆలా యమునాథడీ ।
తేథ సీమంతిణీ ఖడీ । పాహతాం వేడీ హో తయాసీ ॥28॥

భావం: "వాసుకి కరుణించి, అతనికి ఒక దివ్యమైన గుర్రాన్ని , రత్నాభరణాలను ఇచ్చి భూలోకానికి పంపాడు. చిత్రాంగదుడు వేగంగా యమునా నది ఒడ్డుకు చేరుకున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయానికి అక్కడ సోమవార వ్రత ముగింపులో ఉన్న సీమంతిని అతడిని చూసి, 'ఇది నిజమా లేక భ్రమా?' అన్నట్లు పిచ్చిదానిలా చూసింది [28]."

29. హో సచ్చా కీం హా మత్పతి । ఐసేం జంవ చింతీ చిత్తీం ।
తో యేవూన తో పుఢతీ । వార్తా తిచీ పుసే తో ॥29॥

భావం: "'ఈమె నిజంగానే నా భార్య సీమంతినా?' అని చిత్రాంగదుడు మనసులో ఆలోచిస్తూ, ఆమె ముందుకు వచ్చి ఎంతో ప్రేమతో ఆమె క్షేమసమాచారాన్ని అడిగాడు ."

30. సంలగ్నౌ దాసిన్యదీనా । కోణ హీ ఐసేం పుసతాం ఖుణా ।
లాజునీ మ్హణే సఖీజనాం । సర్వ ఖుణా వదా ॥30॥

భావం: "ఎంతో దీనంగా, దాసీజనంతో కలిసి వ్రతం చేస్తున్న ఆమెను చూసి, 'ఎవరు నువ్వు?' అని అతడు సైగలతో అడుగగా, సీమంతిని సిగ్గుపడి తన చెలికత్తెలను చూసి, 'మన వివరాలన్నీ ఈయనకు చెప్పండి' అని సైగ చేసింది ."

31. సఖీ తయా సర్వ సాంగే । తో వదే ఈచా పతి వేగేం ।
భేటేల హేం న వావుగేం । ఆణ ఘే శంకరాచీ ॥31॥

భావం: "ఆ చెలికత్తెలు జరిగిందంతా వివరించగా, రూపం మారి ఉన్న చిత్రాంగదుడు నవ్వుతూ, 'ఆ శంకరునిపై ఒట్టు, మీ అమ్మాయి భర్త క్షేమంగా ఉన్నాడు, అతడు త్వరలోనే వచ్చి ఆమెను కలుసుకుంటాడు, నా మాట అబద్ధం కాదు' అని పలికాడు ."

32. స్వసత్తేనేం సోడవీ తాతా । మాయబాపాంచీ హరీ చింతా ।
సీమంతీనీసీ భేటతా । ఝాలా వ్రతాచ్యా ప్రభావేం ॥32॥

భావం: "ఆ తర్వాత చిత్రాంగదుడు తన నిజరూపాన్ని ప్రకటించి, తన బాహుబలంతో శత్రువులను ఓడించి, బంధీగా ఉన్న తన తండ్రిని విడిపించాడు. తన తల్లిదండ్రుల చింతలను దూరం చేసి, ఆ పవిత్ర సోమవార వ్రత ప్రభావం వల్లే సీమంతినిని తిరిగి కలుసుకున్నాడు ."

33. భలా జోడా తో శోభలా । యేవూనీ రాజీం ఆరుఢలా ।
అసేం వ్రతేం దే శివ భోలా । ఫల తిలా గురు మ్హణే ॥33॥

భావం: "ఆ దివ్య దంపతుల జంట ఎంతో శోభిల్లింది, చిత్రాంగదుడు సింహాసనాన్ని అధిరోహించాడు. గురుదేవుడు ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీతో, 'చూశావా అమ్మా! ఆ భోళాశంకరుడు పవిత్ర వ్రతాన్ని ఆచరించిన సీమంతినికి ఎంతటి అద్భుతమైన ఫలాన్ని ప్రసాదించాడో!' అని చెప్పారు ."

34. హే సావిత్రీ వ్రత తూం కరీం । తథా మ్హణూనీ తీ స్వీకారీ ।
నిరోపేం యే స్వమందిరీం । ధవాసవ నారీ భేటే స్వకా ॥34॥

భావం: "స్వామి వారు ఆమెతో, 'నువ్వు కూడా నీ ఐదవతనం పదికాలాల పాటు చల్లగా ఉండటానికి నిష్టతో 'సావిత్రీ వ్రతాన్ని' (మంగళగౌరీ/సావిత్రి వ్రతము) ఆచరించు' అని ఉపదేశించారు. ఆమె ఎంతో సంతోషంతో 'తథాస్తు' అంటూ ఆ ఆజ్ఞను స్వీకరించింది. ఆపై స్వామివారి సెలవు తీసుకుని, బ్రతికి వచ్చిన తన భర్తతో కలిసి ఆనందంగా తన స్వగృహానికి చేరుకుంది ."

35. సుబుద్ధి హో త్యా దోఘాంచీ । జసీ వాచా శ్రీగురుచీ ।
ఫలప్రాప్తీ తసీ హో సాచీ । తై దుఃఖాచీ కైంచీ వార్తా ॥35॥

భావం: "శ్రీగురుదేవుని దివ్య వాక్కుల (ఆశీర్వాదాల) ప్రభావం వల్ల ఆ దంపతులు ఇద్దరికీ సద్బుద్ధి కలిగింది. స్వామి వారు పలికినట్లే వారికి పరిపూర్ణమైన ఫలప్రాప్తి సిద్ధించింది. ఆ గురుకృప తోడుగా ఉన్నప్పుడు వారి జీవితంలో ఇక దుఃఖమనే వార్తకు చోటెక్కడిది! వారి జీవితం సర్వమంగళప్రదమైంది."

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే పంచత్రింశోఽధ్యాయః॥