శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 40

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 40

 

ఈ ఓవ్యాలు మరియు స్తోత్రం శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు గాణగాపురంలో చేసిన ఒక పరమ అద్భుతమైన లీలను వివరిస్తాయి. తీవ్రమైన తెల్లకుష్ఠు రోగంతో (శ్వేత కుష్ఠు) బాధపడుతున్న ఒక వేద పండితుడైన బ్రాహ్మణుడిని స్వామి వారు ఎలా అనుగ్రహించారో, ఒక ఎండిపోయిన కర్ర ముక్కకు నీళ్లు పోయించి దానికి చిగుళ్ళు వచ్చేలా చేసి, అతని రోగాన్ని ఎలా నయం చేశారో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది. ఈ లీలను చూసి ఆ బ్రాహ్మణుడు స్వామివారిపై చేసిన అద్భుతమైన 'అష్టపది స్తోత్రం' కూడా ఇందులో ఉంది.:

=====

1. ఏకవిప్ర వేదజ్ఞ బ్రాహ్మణ । శ్వేతకుష్టేం వ్యాపూన ।
గురుప్రతి యేఊన । మ్హణేం దీననాథా తారీం ॥1॥

భావం: ఒకనాడు సకల వేదాలు తెలిసిన ఒక బ్రాహ్మణుడు ఒంటినిండా భయంకరమైన తెల్లకుష్ఠు రోగంతో బాధపడుతూ గాణగాపురానికి వచ్చాడు. అతడు శ్రీగురుదేవుని పాదాలపై పడి, "ఓ దీనజన రక్షకా! నన్ను ఈ ఘోర కష్టాల నుండి గట్టెక్కించు (తరింపజేయి)" అని వేడుకున్నాడు.

2. ఝాలోం దైవేం కుష్ఠీ మ్హణూన । తోండ హేం న పాహతీ జన ।
హ్యాంచేం కరీం తూం శమన । నాతరీం ప్రాణ సోడీన మీ ॥2॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణుడు ఏడుస్తూ ఇలా అన్నాడు: "స్వామీ! నా దురదృష్టం వల్ల నాకు ఈ కుష్ఠురోగం వచ్చింది. నా శరీరాన్ని చూసి సమాజంలో జనులు నా ముఖం చూడటానికి కూడా ఇష్టపడటం లేదు, నన్ను దూరం పెడుతున్నారు. దయచేసి నా ఈ రోగాన్ని శాంతింపజేయి (నయం చేయి), లేదంటే నేను ఇక్కడే నా ప్రాణాలను విడిచిపెడతాను."

3. పురశ్చర్యాధికేం పాప । న జాతా హో ఉలట తాప ।
దేవా తూంచీ మాయబాప । మాఝేం పాప శమవీం హే ॥3॥

భావం: "నా రోగ నివారణ కోసం నేను ఎన్నో జపాలు, పురశ్చరణలు (మంత్ర సాధనలు) చేశాను. కానీ నా పాపం తొలగిపోకపోగా, నా బాధలు మరింత ఎక్కువై నన్ను తపింపజేస్తున్నాయి. ఓ దేవా! నువ్వే నా తల్లివి, తండ్రివి నా పూర్వపాపాలను క్షమించి నన్ను బ్రోవుము."

4. ఆశ్వాసన దేతీ గురు । తంవ ఆలా ఏక నర ।
శుష్కకాష్ఠ డోఈవర । ఘేవోని ఠరలా తో తేథేం ॥4॥

భావం: గురుదేవుడు అతనికి అభయమిస్తూ ఓదారుస్తున్న సరిగ్గా అదే సమయానికి, ఒక సాధారణ మానవుడు (నరుడు) అడవి నుండి ఒక ఎండిపోయిన మోడు కర్రను తన తలపై పెట్టుకుని మఠం ముందుకు వచ్చి నిలబడ్డాడు.

5. అపూర్వైక చమత్కార । కరుం ఇచ్ఛీ గురువర ।
సాంగే విప్రా ఘే ఝడకర । సంగమావర రోవీం కాష్ఠా ॥5॥

భావం: ఆ సమయంలో సద్గురువైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు లోకానికి ఒక అపూర్వమైన భక్తి చమత్కారాన్ని (లీలను) చూపించాలనుకున్నారు. ఆయన ఆ కుష్ఠురోగియైన బ్రాహ్మణుడితో, "నాయనా! నువ్వు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే ఈ ఎండిపోయిన మొద్దు కర్రను తీసుకుని వెళ్లి, అక్కడ భీమా-అమరజా నదుల పవిత్ర సంగమ క్షేత్రంలో భూమిలో పాతు" అని చెప్పారు.

6. అవిరత సేవీ యాసీ । పాలా యేతాం శుచీ హోసీ ।
ద్విజ రోవీ త్యా కాష్టాసీ । సద్భావేం జల శింపీ ॥6॥

భావం: స్వామి వారు ఇంకా ఇలా అన్నారు: "నువ్వు ప్రతిరోజూ సంగమ స్నానం చేసి వచ్చి, ఏమాత్రం విసుక్కోకుండా ఆ ఎండిపోయిన కర్ర ముక్కకు నీళ్లు పోస్తూ సేవించు. ఆ ఎండిపోయిన కర్రకు ఎప్పుడు కొత్తగా పచ్చని చిగుళ్లు వస్తాయో, అప్పుడు నీ శరీరం కూడా పవిత్రమై (కుష్ఠురోగం తగ్గి) దివ్య తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తుంది." స్వామివారి మాటలపై అచంచలమైన నమ్మకంతో ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ ఎండిపోయిన కర్రను సంగమం వద్ద పాతి, రోజూ దానికి నీళ్లు పోయడం ప్రారంభించాడు.

7. లోక హసుని వారితీ । నాయకే తో గురుప్రతీ ।
తే యెవోనీ తేం సాంగతీ । గురు మ్హణతీ భావ ఫలే ॥7॥

భావం: ఎండిపోయిన మొద్దు కర్రకు నీళ్లు పోయడం చూసి ఊరి జనులందరూ అతడిని చూసి పిచ్చివాడనుకుని నవ్వారు. "ఎక్కడైనా ఎండిపోయిన కర్ర చిగురిస్తుందా? ఎందుకు వ్యర్థంగా శ్రమపడుతున్నావు?" అని వారించారు. కానీ అతడు ఎవరి మాటలూ వినకుండా కేవలం గురుదేవుని ఆజ్ఞనే నమ్మి సేవ చేయసాగాడు. జనులు మఠానికి వచ్చి స్వామివారితో, "స్వామీ! వాడు మీ మాట నమ్మి ఆ ఎండిపోయిన కర్రకు నీళ్లు పోస్తున్నాడు" అని చెప్పగా, గురుదేవుడు, "నాయనలారా! మనసులో నిజమైన భక్తిభావం (భావము) ఉంటే ఆ విధి రాత అయినా మారి తీరుతుంది, భక్తికి తగిన ఫలం లభిస్తుంది" అని చెప్పారు.

8. అప్రమేయ భావఫల । ధనంజయవాక్యేం సుశీల ।
లింగా చితాభస్మ దే భిల్ల । ఒకదాం లబ్ధ న హో భస్మ ॥8॥

భావం: స్వామి వారు భక్తి యొక్క అప్రమేయమైన శక్తిని వివరించడానికి ఒక పూర్వ గాథను (ధనంజయుడనే భిల్లుని కథను) చెప్పారు: "పూర్వం ఒక పవిత్రమైన మనసు గల భిల్లుడు (శబరుడు) ఉండేవాడు. అతడు ప్రతిరోజూ శివలింగానికి శ్మశానంలోని చితాభస్మంతో (బూడిదతో) అభిషేకం చేసేవాడు. ఒకరోజు అతనికి శ్మశానంలో ఎక్కడా చితాభస్మం లభించలేదు."

9. ఇచ్ఛీ వపూ జాలాయా । మలా జాలీ మ్హణే భార్యా ।
భస్మ దే, తిలా జాలునియాం । ప్రసాద ధ్యాయా ఆలీ తీచ ॥9॥

భావం: "శివపూజకు భస్మం దొరకకపోవడంతో ఆ భిల్లుడు తన సొంత శరీరాన్నే (వపువు) తగులబెట్టుకుని ఆ బూడిదను శివునికి సమర్పించాలనుకున్నాడు. అది చూసి అతని పతివ్రతయైన భార్య, 'నాథా! నీవు బ్రతికి ఉంటేనే కదా పూజ చేసేది, నన్ను చితిపై పెట్టి తగులబెట్టు, నా శరీర భస్మాన్ని శివునికి ఇవ్వు' అంది. అతడు భార్యను చితిపై పెట్టి తగులబెట్టాడు, ఆ భస్మంతో శివపూజ పూర్తి చేశాడు. పూజ ముగిసిన తర్వాత హారతి ఇచ్చి ప్రసాదం తీసుకోవడానికి పిలవగా... ఆశ్చర్యకరంగా అగ్నిలో కాలిపోయిన ఆ భార్యే మళ్లీ ప్రాణాలతో నవ్వుతూ బయటకు వచ్చి ప్రసాదాన్ని స్వీకరించింది!"

10. తయేవేళీం ప్రగటే హర । తయా దేఈ ఇష్ట వర ।
అసా భావాచా ప్రకార । మ్హణూనీ గురు జాతీ తేథేం ॥10॥

భావం: "ఆ దంపతుల అనన్యమైన భక్తిభావానికి మెచ్చి సాక్షాత్తు పరమశివుడు (హరుడు) అక్కడ ప్రత్యక్షమై, వారికి కావలసిన ఉత్తమ వరాలను ప్రసాదించాడు. భక్తి యొక్క ప్రభావం అంతటి గొప్పది!" అని వివరిస్తూ, శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు స్వయంగా ఆ బ్రాహ్మణుడు ఉన్న నదీ సంగమ క్షేత్రానికి విచ్చేశారు.

11. త్యా ఉద్యోగాతేం పాహూన । కరితీం కాష్ఠా ప్రోక్షణ ।
ఆలే అంకూర్ ఫుటోన । విప్ర స్వర్ణవర్ణ ఝాలా ॥11॥

భావం: బ్రాహ్మణుడి యొక్క ఆ నిశ్చలమైన సేవా ప్రయత్నాన్ని చూసి, కరుణామయుడైన గురుదేవుడు తన కమండల జలాలను ఆ ఎండిపోయిన కర్రపై చల్లారు. అంతే! అందరూ చూస్తుండగానే ఆశ్చర్యకరంగా ఆ ఎండిపోయిన మొద్దు కర్రకు పచ్చని దివ్యమైన చిగుళ్లు మొలిచాయి! అదే క్షణంలో ఆ బ్రాహ్మణుడి ఒంటిపై ఉన్న కుష్ఠురోగమంతా పూర్తిగా మాయమై, అతని శరీరం బంగారు కాంతితో మెరిసిపోయింది.

12. బరవే అంకుర ఫుటలే । కుష్ఠ సర్వ మావళలేం ।
ద్విజేం స్తవనా ఆరంభిలేం । తైం ఉదేలే అష్టభావ ॥12॥

భావం: ఆ కర్రకు చక్కని చిగుళ్లు రావడం, తన శరీరంలోని కుష్ఠురోగమంతా క్షణంలో నివారణ అవ్వడం చూసి ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆనందబాష్పాలు రాల్చాడు. అతని హృదయంలో భక్తికి సంబంధించిన అష్టసాత్విక భావాలు ఉప్పొంగాయి. అతడు చేతులు జోడించి శ్రీగురు నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారిని ఈ క్రింది విధంగా 'అష్టపది స్తోత్రం'తో స్తుతించడం ప్రారంభించాడు:

---

శ్రీ దత్తాత్రేయ అష్టపది స్తోత్రము (13-20):

13. శాంతదాంత ఇందుకోటికాందీప్త అత్రినందనా ।
దేంవవృందవంద్యపాద దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥13॥

తాత్పర్యం: పరమ శాంతమూర్తివి, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవాడవు , కోట్ల చంద్రుల (ఇందుకోటి) దివ్య తేజస్సుతో ప్రకాశించే ఓ అత్రి మహర్షి కుమారుడా ! సమస్త దేవతా సమూహాల చేత పూజింపబడే దివ్య చరణములు కలవాడా, భక్తుల మనస్సులను రంజింపజేసే ఓ శ్రీ గురు దత్తాత్రేయా! నీకు వందనము.

14. పాపతప్తతాపభంజనా సనాతనా జనార్దనా ।
మాయికాంధకారసూర్య దత్త భక్తచిత్తరంజనా॥14॥

తాత్పర్యం: మానవుల పాపాల వల్ల కలిగే తాపాలను (కష్టాలను) సమూలంగా నాశనం చేసేవాడా , సనాతనుడవు, సర్వవ్యాపియైన జనార్దనుడవు నీవే! సంసారమనే మాయా అంధకారాన్ని పటాపంచలు చేసే చల్లని సూర్యుని వంటివాడా, భక్తుల హృదయాన నిలిచే ఓ దత్తప్రభూ! నీకు వందనము.

15. దత్తకృత్తకామరోష వేషధారి భిక్షు తూం జనా ।
ఇష్ట దేసి ధర్మ పాసి దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥15॥

తాత్పర్యం: కామ క్రోధాలను సంహరించినవాడా, లోకానికి సదాచారాన్ని నేర్పడానికి కేవలం ఒక సాధారణ భిక్షువు (సన్న్యాసి) రూపంలో తిరుగుతున్న దైవానివి నీవే! నిన్ను ఆశ్రయించిన భక్తులకు వారి కోరికలను, ధర్మాన్ని ప్రసాదించే ఓ దత్తాత్రేయా! నీకు వందనము.

16. రాగ ద్వేష దోష వారిం, తారిం సూర్యచంద్రలోచనా ।
భక్తకామధేను తూంచీ దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥16॥

తాత్పర్యం: మా మనసులలోని రాగద్వేషాలనే దోషాలను నివారించి, ఈ భవసాగరం నుండి మమ్మల్ని తరింపజేయుము. సూర్య చంద్రులనే రెండు కన్నులుగా కలవాడా (సూర్యచంద్రలోచనా), భక్తుల కోరిన కోర్కెలను తీర్చే చింతామణివి, కామధేనువువు నీవే అయిన ఓ దత్తప్రభూ! నీకు వందనము.

17. హస్తిందండ కుండి ఘేసి దేసి జీవ వీతజీవనా ।
రక్తపద్మపత్రనేత్ర దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥17॥

తాత్పర్యం: చేతిలో యతి దండమును, కమండలాన్ని ధరించినవాడా, ప్రాణాలు కోల్పోతున్న దీనులకు తిరిగి ప్రాణభిక్ష  ప్రసాదించే ప్రాణదాతవు నీవే! ఎర్రటి తామర రేకుల వంటి మనోహరమైన కన్నులు కలవాడా , భక్తుల హృదయాలను ఆనందింపజేసే ఓ దత్తాత్రేయా! నీకు వందనము.

18. తూంచి విశ్వహేతు మంతు సోసి హోసి మాయబాప నా ।
నిత్య శుద్ధ బుద్ధ ముక్త దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥18॥

తాత్పర్యం: ఈ సమస్త విశ్వ సృష్టికి మూలకారణమైనవాడవు నీవే. మా తప్పులను ఓర్చుకుంటూ, మమ్మల్ని కాపాడే కన్న తల్లివి తండ్రివి నీవే! ఎల్లప్పుడూ నిత్యుడు, శుద్ధుడు, బుద్ధుడు, ముక్తుడైన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడవు నీవే అయిన ఓ దత్తప్రభూ! నీకు వందనము.

19. తూంచి దేవ యోగి హోసి నాసిం దైన్యదుఃఖకాననా ।
న్యాసి హోసి కృష్నావాసి  దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥19॥

తాత్పర్యం: నువ్వే దేవుడివి, నువ్వే మహా యోగివి. మా దారిద్ర్యము, దుఃఖము అనే భయంకరమైన అడవిని క్షణంలో నాశనం చేసేవాడవు నీవే! పవిత్ర సన్న్యాస దీక్షను స్వీకరించి, కృష్ణా నదీ తీరాన నివాసముంటున్న ఓ దత్తాత్రేయా! నీకు వందనము.

20. బ్రహ్మవస్తు తూం అనాదిమధ్యనాశ ఖాస వాసనా ।
వారిం, భక్తి దేయిం తారిం దత్త భక్తచిత్తరంజనా ॥20॥

తాత్పర్యం: ఆది, మధ్య, అంతములు లేని సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మ వస్తువువు నీవే! మా మనసులలోని చెడు వాసనలను నివారించి, మాకు నీపై నిశ్చలమైన భక్తిని ప్రసాదించి, మమ్మల్ని ఉద్ధరించుము ఓ శ్రీ గురు దత్తాత్రేయా! నీకు శరణు.

---

21. తయాచా భావ జాణుని విప్రా । విద్యాసరస్వతీమంత్రా ।
దేఊనియాం సకలత్రా । రాహవి మిత్రాపరీ గురు ॥21॥

భావం: ఆ బ్రాహ్మణుడి యొక్క నిరుపమానమైన భక్తిభావానికి (భావము) సంతోషించిన శ్రీ గురు నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు, అతనికి పరమ పవిత్రమైన 'విద్యా సరస్వతి మంత్రాన్ని' ఉపదేశించారు. ఆపై అతడిని, అతని భార్యను (సకలత్రా) ఎంతో ప్రేమతో తన మఠంలోనే ఒక ఆత్మీయ మిత్రుని వలె ఉంచుకుని ఆదరించారు.

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే చత్వారింశోఽధ్యాయః॥