శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 44

 

శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్ర అధ్యాయము - 44

 

ఈ ఓవ్యాలు (మరాఠీ పద్యాలు) శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారి పరమ భక్తుడైన 'తంతుకుడు' అనే నేత కార్మికుడి (సాలెవాని) కథను వివరిస్తాయి. మహాశివరాత్రి పర్వదినం నాడు స్వామి వారు అతనిని తన యోగశక్తితో క్షణకాలంలో ఆకాశ మార్గాన శ్రీశైల క్షేత్రానికి తీసుకెళ్లి, అక్కడ మల్లికార్జున స్వామి దివ్య దర్శనాన్ని ఎలా ప్రసాదించారో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.

=====

1. సింహా లోకనేం కరున । ఐక పుఢీల కథన।
తంతూక సంసారీం అసూన । భజే గురుసీ యామమాత్ర ॥1॥

భావం: సిద్ధ యోగి సింహావలోకనం చేస్తూ (వెనుకటి కథలను గుర్తుచేసుకుంటూ) నామధారకుడితో ఇలా అన్నాడు: "నాయనా! దీని తర్వాత జరిగిన తదుపరి అద్భుత కథను విను. గాణగాపురంలో 'తంతుకుడు' అనే ఒక నిరుపేద నేత కార్మికుడు (నేతపని చేసుకునే భక్తుడు) ఉండేవాడు. అతడు సంసారంలో ఉన్నప్పటికీ, ప్రతిరోజూ మూడు గంటల సమయం (యామమాత్ర కాలం) ప్రత్యేకంగా శ్రీగురుదేవుని సేవలోనే గడిపేవాడు."

2. తల్లోక శ్రీశైలాసీ । జాతాం బోలవితీ త్యాసీ ।
తయా వదే తో గురుపాశీం । శ్రీశైలేశమల్లికార్జున ॥2॥

భావం: "ఒకసారి మహాశివరాత్రి పర్వదినం నాడు ఊరి జనులందరూ పవిత్ర శ్రీశైల పుణ్యక్షేత్రానికి బయలుదేరుతూ, తంతుకుడిని కూడా తమతో రమ్మని పిలిచారు. అందుకు అతడు, 'నాకు సాక్షాత్తు ఆ శ్రీశైల మల్లికార్జున స్వామి నా సద్గురువు రూపంలో ఇక్కడే (గాణగాపురంలోనే) కొలువై ఉన్నారు. నేను నా గురువును విడిచి ఎక్కడికీ రాను' అని చెప్పాడు."

3. సర్వత్ర హా గురు ఏక । పాషాణ పాహూం జాతీ లోక ।
తే త్యా నిందునీ గేలే లోక । యే తంతుక గురుపుఢేం ॥3॥

భావం: "తంతుకుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు: 'నా గురుదేవుడే అంతటా నిండి ఉన్నాడు, మీరంతా అక్కడ కేవలం రాతి విగ్రహాలను (పాషాణములను) చూడటానికి వెళ్తున్నారు.' అతని మాటలు విన్న జనులు అతనిని నిందిస్తూ, హేళన చేస్తూ శ్రీశైలానికి వెళ్లిపోయారు. ఆ తర్వాత తంతుకుడు ఎంతో ఆనందంగా మఠానికి వచ్చి గురుదేవుని సముచితంగా సేవించసాగాడు."

4. తో పాయ వందీ త్యాసీ । గురు పుసే కా జాతాసీ ।
తో తసేంచి సాంగ త్యాసీ । చతుర్దశీ పుఢేం ఆలీ ॥4॥

భావం: "అతడు స్వామివారి పాదాలకు వందనము చేయగా, అంతర్యామియైన గురుదేవుడు, 'భాస్కరా! ఊరి వారంతా శ్రీశైలానికి వెళ్తున్నారు కదా, మరి నువ్వు ఎందుకు వెళ్లలేదు?' అని అడిగారు. తంతుకుడు జరిగిందంతా స్వామివారికి వివరించాడు. మరుసటి రోజు మహాశివరాత్రి (మాఘ బహుళ చతుర్దశి) పర్వదినం వచ్చింది."

5. నభో మార్గే గురుతయా । నేఉనీ దావితీ శ్రీశైల్య ।
దేవా పాహే తో లోక తయా । పుసోనీ సాచ న మానీం ॥5॥

భావం: "భక్తుని నిశ్చలమైన నమ్మకాన్ని చూసి గురుదేవుడు అమితంగా ప్రసన్నులయ్యారు. ఆయన శివరాత్రి నాడు తంతుకుని చేయి పట్టుకుని, క్షణకాలంలో ఆకాశ మార్గాన శ్రీశైల పర్వతానికి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ కృష్ణా నదిలో స్నానం చేయించి, ఆలయానికి తీసుకెళ్లారు. ఆలయంలో ఇదివరకు గాణగాపురం నుండి వచ్చిన ఊరి జనులు తంతుకుడిని చూసి, 'వీడు మనకంటే ముందే ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాడు?' అని ఆశ్చర్యపోయి, అది నిజం కాదేమోనని భ్రమపడ్డారు."

6. లింగీవిలోకి తైం గురుసీ । స్థనమహాత్మ్యగురుత్యాసీ ।
సాంగేంపాపూరీంశివాసీ । పాహుని శ్వానాయేరాజత్వ ॥6॥

భావం: "తంతుకుడు గర్భగుడిలోకి వెళ్లి శివలింగాన్ని చూడగా... అతనికి ఆ లింగ స్థానంలో సాక్షాత్తు తన సద్గురువైన శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారే కొలువై ఉన్నట్లు దివ్య దర్శనమిచ్చారు! ఆ క్షేత్రంలో స్వామి వారు తంతుకునికి శ్రీశైల మహాత్మ్యాన్ని వివరిస్తూ, పూర్వం పంపా క్షేత్రంలో (హంపి పరిసరాల్లో) ఒక కుక్క శివలింగ దర్శన పుణ్యప్రభావం వల్ల తదుపరి జన్మలో ఒక గొప్ప రాజుగా ఎలా జన్మించిందో ఆ కథను ఉపదేశించారు."

7. స్త్రీవశ్య తో జరి కాం శైవ । పుసతాం స్త్రీలా ప్రాక్స్వభావ ।
సాంగే, రాణీపుసేస్వభావ । మ్హణే తోకవడీతూం పూర్వీ ॥7॥

భావం: "ఆ కథ ప్రకారం... పూర్వం ఒక శివభక్తుడైన రాజు ఉండేవాడు. అతడు తన భార్య (రాణి) కి పూర్తిగా వశుడై ఉండేవాడు. ఒకరోజు ఆ రాణి రాజును, 'మహారాజా! మీరు నాపై ఎందుకు ఇంతలా ప్రేమను చూపిస్తున్నారు? మన పూర్వజన్మల బంధం ఏమిటి?' అని అడిగింది. అప్పుడు ఆ రాజు తన దివ్యదృష్టితో చూసి, 'దేవీ! మనం పూర్వజన్మలో కేవలం రెండు కుక్కలము‘ అని చెప్పాడు."

8. ఆలంబిలేం మాంస పాహూన । శ్రీశైలాగ్రీం ధార యేఊన।
తుజలా మారీ మ్హణూన । రాణీ హోవూన రమసీం ॥8॥

భావం: "రాజు పూర్వ కథను ఇంకా ఇలా చెప్పాడు: 'ఆ జన్మలో మనం ఒక మాంసపు ముక్క కోసం కొట్టుకుంటుండగా, వేటగాళ్లు నిన్ను కొట్టి చంపేశారు. చనిపోయే సమయంలో నీవు ఈ శ్రీశైల పర్వత శిఖరాన్ని చూస్తూ ప్రాణాలు విడిచావు. ఆ పవిత్ర క్షేత్ర వీక్షణ పుణ్యఫలం వల్లే నువ్వు ఈ జన్మలో మహా రాణివై జన్మించావు'."  

9. తూం మీ భవిష్యడ్జన్మీం। హోవూం రాజే, అంతీ స్వధామీ ।
జావూం మ్హణే, తంతుకామీం । క్షేత్రధామీ ఆనిలే తులా ॥9॥

భావం: "'నేను కూడా ఆ క్షేత్ర ప్రభావం వల్లే రాజునయ్యాను. మనమిద్దరం వచ్చే జన్మలలో కూడా రాజులము అవుతాము, చివరకు శివసాయుజ్యాన్ని పొందుతాము' అని ఆ రాజు చెప్పాడు. శ్రీగురుదేవుడు ఈ పరమ పవిత్ర కథను వినిపించి, 'తంతుకా! నీ అనన్య భక్తి వల్లే నిన్ను ఈ రోజు ఈ దివ్య క్షేత్రధామానికి తీసుకువచ్చాను' అని చెప్పారు."

10. జైం వర్త్యగ్రీ లాగే ఆగ । తైం హో శీఘ్ర ధ్వాంతభంగ ।
తమా హోతాం గురుసంగ । ఆవృత్తిభంగ హోం తయాచా ॥10॥

భావం: "ఒక దీపపు వత్తి చివర అగ్ని వెలగగానే, అక్కడ ఉన్న చీకటంతా క్షణంలో ఏ విధంగానైతే పటాపంచలైపోతుందో... అదే విధంగా సద్గురువు యొక్క సాన్నిధ్యం లభించగానే మానవుడి మనసులోని అజ్ఞానమనే అంధకారం (తమస్సు) తొలగిపోతుంది. అతని సమస్త జన్మమరణాల చక్రం ముగిసి మోక్షం సిద్ధిస్తుంది."

11. త్యా అవ్యాగ్రాగురుసంగమీం । ఆణవూనీధాడితీగ్రామీం ।
త్యాళా భ్రాంత మ్హణతీగ్రామీ । మఠధామీం ఆణి భక్తాతో ॥11॥

భావం: "శ్రీశైలంలో మల్లికార్జున స్వామి దర్శనం ముగిసిన వెంటనే, కరుణామయుడైన గురుదేవుడు తంతుకుడిని తిరిగి తన మనోవేగంతో గాణగాపురం మఠానికి తీసుకువచ్చారు. కాసేపటి క్రితం వరకు మఠంలోనే ఉన్న తంతుకుడు, మళ్లీ ఇక్కడే కనిపించడంతో ఊరి జనులు అతనిని చూసి భ్రమపడ్డారు. కానీ అతడు నిశ్చలమైన భక్తునిగా గురుపాదాల చెంతనే ఉండిపోయాడు."

12. ప్రత్యయయేయాత్రిక యేతాం । సర్వాంలా యే నిమ్రాంతతా ।
మ్హణేతీ దేవ గురునాథా । తంతుకా భక్తాగ్ర్యమానితీ ॥12॥

భావం: "కొన్ని రోజుల తర్వాత శ్రీశైల యాత్ర ముగించుకుని ఊరి జనులు, యాత్రికులు గాణగాపురానికి తిరిగి వచ్చారు. వారు స్మశానంలో, ఆలయంలో తంతుకుడు తమకు కనిపించిన విషయాన్ని, తాము తెచ్చిన శ్రీశైల ప్రసాదాన్ని తంతుకుడు ఇదివరకే స్వామివారి నుండి పొందిన వస్తువులతో పోల్చి చూసుకున్నారు. ఈ ప్రత్యక్ష నిదర్శనాన్ని చూసి అందరి మనసులలోని భ్రమలు తొలగిపోయి, 'శ్రీ నృసింహ సరస్వతి స్వామి వారు సాక్షాత్తు దేవుడు' అని నమ్మారు. నాటి నుండి ఊరి వారందరూ తంతుకుడిని భక్తులలో శ్రేష్ఠుడైనవాడిగా ఎంతో గౌరవించడం ప్రారంభించారు."

  

 

 

 

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్య శ్రీమద్వాసుదేవానందసరస్వతి విరచితే శ్రీ సప్తశతీ గురుచరిత్రే చతుశ్చత్వారింశోఽధ్యాయః॥